De Taart: KethelSpaland (zat/zon)

De Taart: KethelSpaland (zat/zon)

PERNIS – De beroemdste banketbakker van de regio Rijnmond en ver daar buiten, banketbakkerij Dekker uit Pernis, is in de voetbalwereld hard op weg om uit te groeien tot een fenomeen. Een fijnproever van het regionale amateurvoetbal met een eigen smaak en eigenwijze mening en bovenal de bovenste beste bakker. In twee seizoenen heeft Dekker er voor gezorgd dat zijn taart is uitgegroeid van een taart tot De Taart. Vers gemaakt in eigen bakkerij en een traktatie voor twintig personen, wordt De Taart van bakker Dekker elke week met open armen en hongerige blikken ontvangen. Bakker Dekker was geen voetbalkenner, maar is langzaam maar zeker wel een echte liefhebber geworden. De Pernisser smulpaap kiest dus elke week als enige de bestemming voor zijn taart. Bakker Dekker komt vaak tot logische, maar soms ook tot verrassende keuzes voor de bestemming van zijn dagverse bouwsel. Kijk daarvoor op de website www.banketbakkerrijdekker.nl

De Bakker was in een goede bui en vroeg zich met een knipoog af of de Taart der Taarten slecht was gevallen bij Leonidas. “Het was niet bepaald de week van Gilberto de Wildt. Eerste na acht zeges op rij bij Woerden met 3-1 de eerste nederlaag van het seizoen incasseren en vervolgens in het programma DNA onbekend zijn vader niet vinden en geen DNA-match hebben met de in gedachte halfbroer. Dat moet in beide gevallen niet prettig zijn. En dan is drie punten in Woerden achterlaten natuurlijk niet te vergelijken met het niet kunnen vinden van je vader. Dat lijkt mij een verschrikkelijk gegeven. Je bloedeigen vader is iemand die alleen in een verhaal bestaat en verder niet. Ik heb een goede band met mijn kinderen en weet hoe waardevol dat kan zijn. Weet je overigens hoe het met die speler van SSS gaat. Dat verhaal blijft maar in mijn achterhoofd spelen. Van de club uiteraard niets meer vernomen, maar dat neemt het gevoel bij iemand van 26 jaar met ziekte van Huntington niet weg. Vreselijk, ik kan er maar niet over hoe zo iemand dat moet ervaren. We leven op afstand nog steeds mee, voor wat het voor hem waard is.”

De bakker, bezig met alle marsepeinen figuren in de winkel voor Sint Nicolaas, boog zich maandag al over de standen op www.amateurvoetbalwest2.nl van Marcel Kamsteeg en had tot zijn plezier geconstateerd dat KethelSpaland eindelijk van de nul af was. Zowel de zaterdag als de zondagafdeling van de Schiedamse club waren opgeteld vijftien wedstrijden niet tot winst gekomen. “1350 minuten zonder zege, dat is nog niet direct om helemaal moedeloos van te worden, maar wel een goede reden om er langzaam maar zeker de pest in te krijgen. Een prachtig nieuw sportpark op het dak van de nieuwe rijksweg A4 en dan daar vijftien keer verliezen. Het gaat misschien niet ten koste van het plezier van het spelen op een prachtig nieuw sportpark Willem Alexander, sterker nog sommigen zien er vanuit bijgeloof misschien iets in, maar vervelend is het wel. Dus nu de zaterdag van Raymond Kraaybeek het eerste winstpunt heeft veroverd en de zondag van Ruud Spierings zelfs drie is het tijd voor opluchting en blijde gezichten naast voorzitter Pim Koning. Die zal ook wel even iets ander zijn hoofd hebben gehad met de verhuizing, maar twee selecties die alleen maar verliezen, vindt geen enkele voorzitter leuk.”

De preses van de rood-blauwen, een fusie van VVK en Spaland, geeft toe het druk te hebben gehad met de verhuizing van de club van de oude locatie in de wijk naar het nieuwe complex aan de rand van de week. En natuurlijk zijn de nederlagen hem niet ontgaan, maar Koning maakt niet de indruk tot aan het afgelopen weekeinde in paniek te zijn geweest van de negatieve reeks van vijftien nederlagen. “Heeft geen enkele zin. We hebben twee goede trainers, dus we hebben als bestuur vooral de taak om rustig te blijven. Uiteindelijk is het belangrijk om straks de balans op te maken en niet nu al. Maar blij zijn we met de eerste vier punten zeker. Het zorgt even voor een ander gemoed bij iedereen. Winnen is de beste pleister die er bestaat. Maar Raymond Kraaybeek is nog niet tevreden. Zaterdag wacht de ontmoeting met Soccer Boys. Direct een degradatietopper die volgens de oefenmeester moet worden gewonnen om het gaat met de nummer voorlaatst niet te laten oplopen van drie naar zes punten. Koning hoort het aan, maar maakt niet de indruk het type voorzitter te zijn dat de kleedkamer binnen loopt en de regie van de trainer over neemt.” De preses oogt rustig en loopt op het nieuwe complex van afspraak naar afspraak.  Hij is druk, maar heeft voor iedereen een woord over. “De verhuizing heeft een geweldige nieuwe dynamiek binnen de club teweeg gebracht. Natuurlijk zijn er ook kinderziekte en moet er nog veel worden gedaan. Maar gezien de tijd die we maar hadden voor de verhuizing van het oude naar het nieuwe complex is er door iedereen een geweldige prestatie geleverd. Er moet nog veel wennen, en er is nog achterstallig werk. De kantine is nog kaal en de televisies moeten nog worden opgehangen. Dat zijn de posten die nu nog open staan. Als dat allemaal heeft plaatsgevonden kunnen we ons gaan concentreren op het voetbal. En natuurlijk zie ook liever twee selecties veel punten halen, maar we zijn bij KethelSpaland geen mensen die bij nederlagen direct op hun achterste benen staan. KethelSpaland is een vereniging en de selecties zijn daar twee elftallen van.”

“We zijn hartstikke gelukkig op deze locatie en als de beide hoofdmachten nu ook nog gaan winnen, komt het vanzelf goed. We moeten hier wennen en punten pakken. Het heeft allemaal tijd nodig.”

 

 

Lees meer over club: KethelSpaland