Uitgelicht: Wondersloffen van ‘Koef’

Uitgelicht: Wondersloffen van ‘Koef’

Door: Mischa Keemink

Toronto – De gebroeders Grimm zouden er trots op zijn: het sprookje Danny Koevermans. De amateurvoetballer pur sang, die vanuit de kelder van de amateurs opklom naar de absolute internationale voetbaltop. “In de jeugd scoorde ik al veel, maar dat het gelopen is zoals het is gelopen had ik nooit durven dromen”, aldus de inmiddels 35-jarige Schiedammer.

Het jongensboek begon zoals bij zoveel jonge voetballers bij de amateurclub om de hoek: “Ik woonde in de Gorzen. De eigenaresse van de buurtsuper op de hoek van de Rijnstraat zag mij geregeld voetballen bij de kerk tegenover de winkel, zij vertelde mij dat Excelsior’20 wel een leuke club was.” graaft Koevermans in zijn geheugen. Koevermans doorliep de jeugd van de Thurlede bewoners en op 17-jarige leeftijd stond hij in het eerste. Na 2 jaar diende de eerste serieuze interesse zich aan: “Excelsior Maassluis stond op de stoep, maar op dat moment had ik het zo naar mijn zin bij Excelsior’20 dat ik vriendelijk bedankte.” Dat echte klasse zich niet verloochend bewees Koevermans door 2 jaar later toch de overstap te maken naar een hoger niveau: Sparta Rotterdam. “Ik werd gehaald voor het tweede en scoorde daar aan de lopende band.” Het was Dolf Roks die Koevermans op 22-jarige leeftijd zijn debuut gunde, onder de toenmalige trainer mocht “Koef” 4 keer aantreden. “Dat gevoel was fantastisch, stond ik daar ineens in de eredivisie!”

In de tweede seizoenshelft werd Dolf Roks vanwege tegenvallende resultaten vervangen voor icoon Willem van Hanegem. “Van Hanegem zag het niet in mij zitten en gebruikte mij dus ook niet, gelukkig konden we degradatie dat seizoen wel afwenden.” Onder de nieuwe trainer Frank Rijkaard wist Koevermans weer regelmatig tot spelen te komen en scoorde dat seizoen 7 maal, waaronder in de gewonnen thuiswedstrijd tegen PSV. Koevermans’ aanwezigheid ten spijt kon niet voorkomen dat de Kasteelclub, voor het eerst in haar historie moest afdalen naar de eerste divisie.

Achteraf zou dit sportieve dieptepunt voor Koevermans persoonlijk niet slecht uitpakken: “De degradatie was natuurlijk verschrikkelijk voor de club en voor ons als spelersgroep maar achteraf betekende dit wel dat ik in het seizoen erop een basisplaats veroverde en 24 keer scoorde waardoor ik tweede werd in het topscoordersklassement.” Dit seizoen leek een opstap naar het bewogen seizoen 2004/2005 waarin de inmiddels gladgeschoren goalgetter definitief zou doorbreken. “Een raar seizoen, we deden tot op de laatste speeldag mee om het kampioenschap maar uiteindelijk werd Heracles kampioen. De eerste wedstrijd in de nacompetitie verloren we, waarna trainer Mike Snoei werd ontslagen. Hij werd vervangen door Adrie van Tiggelen. De volgende vijf wedstrijden wonnen we waardoor we alsnog promoveerde.” Leuk detail was dat dit seizoen de top-3 van de topscoorderslijst bestond uit Spartanen: Koevermans werd met 24 doelpunten topscoorder, voor Riga Mustapha en Ricky van den Bergh met beide 22.

De prestaties van de Spartaanse publiekslieveling bleven ook niet onopgemerkt bij de Nederlandse topclubs. Ook AZ hengelde naar de diensten van de spits en het was niemand minder dan Louis van Gaal, die er voor zorgde dat de spits de stap naar de Alkmaarders maakte. Na een moeilijke start volgde voor “Danny Koef “ in het seizoen 2006/2007 het absolute hoogtepunt. Door zijn prestaties bij AZ, waar hij volop aan de weg timmerde in Europa en op koers lag voor het landskampioenschap,  was daar de selectie voor het Nederlands elftal door bondscoach Marco van Basten. “Ik moest mij meldden in Huis ter Duin. Stond ik daar ineens tussen Ruud van Nistelrooy en Wesley Sneijder. Van Basten herkende ik van het dekbed waaronder ik als klein kind had geslapen.”

Door deze opmerkelijke prestaties dwong Koevermans in dat jaar een 4 jarig contract af bij PSV. Bij de eindhovenaren lukte het hem om de schaal, die hij een jaar eerder met AZ op de laatste speeldag op Woudenstein door zijn handen zag glippen, alsnog omhoog te houden. Ook bij het Nederlands elftal gingen de successen door: in de thuiswedstrijd tegen Luxemburg ontpopte Koevermans, inmiddels basisspeler, zich als “held des vaderland” door in de 42ste  minuut de beslissende 1-0 aan te tekenen. Door dit doelpunt kwalificeerde Nederland zich na een moeizame kwalificatiereeks voor het EK in Oostenrijk en Zwitserland. Het laatste jaar in Eindhoven liep niet zoals gehoopt: “Zonde dat ik in dat laatste seizoen weinig speelminuten kreeg. Maar zo zit voetbal soms in elkaar, dan worden er andere keuzes gemaakt.” Wel maakte Koevermans nog wel de heroïsche 10-0 zege mee op Feyenoord.  “De 10-0 op Feyenoord was een schiettent. Alles op doel was een goal, maar ze namen ultiem wraak door in april dat jaar met 3-1 van ons te winnen waardoor wij de koppositie verloren en uiteindelijk geen kampioen werden.”

Na het uitdienen van zijn contract besloot de spits zijn heil te zoeken in het niet voor de hand liggende Canada. Het was voormalig international en hoofdcoach van FC Toronto , Aron Winter die ervoor zorgde dat Koevermans de stap naar de andere kant van de oceaan maakte. “Er waren meerder opties op dat moment. Ik was in principe al rond met Birmingham City maar toen kwam FC Toronto.” Over aandacht overigens niet te klagen, want ook Feyenoord en Real Betis Sevilla waren geïnteresseerd. “Ik ben in de eerste plaats een familieman, ik vind het belangrijk dat mijn gezin zich kan vinden in mijn keuzes. Canada is een geweldig land met goede faciliteiten voor de kinderen, waar ze zich goed kunnen ontwikkelen.

FC Toronto komt uit in de MLS, de hoogste klasse van het Amerikaanse voetbal. “Tijdens onze wedstrijden gingen we vaak dagen op trainingskamp, ik ben heel Amerika doorgereisd en heb alles gezien.” Wat Koevermans misschien wel het meest gaat missen is het dagelijkse loopje naar de hoek van de straat. “Ik heb uit principe geen koffiezetapparaat thuis in Toronto, op 50 meter van mijn huis zit een Starbucks. Ik heb laatst uit zitten rekenen wat ze aan mij verdient hebben en ik kan je verzekeren dat ze me gaan missen,” lacht Koef het uit.

Over een paar weken loopt het contract bij Toronto FC af en keert het gezin Koevermans terug naar Nederland. “Terugkijkend is het allemaal heel snel gegaan. In een paar jaar is heel mijn leven op zijn kop gezet, ik heb veel sportieve hoogtepunten meegemaakt. Die wedstrijd van AZ tegen Excelsior Rotterdam zie ik toch als het smet op mijn carrière. Het is een beetje het gevoel wat Sven Kramer moet hebben gehad tijdens zijn wissel op de olympische spelen in Vancouver. Als ik bedenk wat er echt uit springt, is het toch het kampioenschap met PSV, na de deceptie van een jaar eerder met AZ was dit zo lekker, eindelijk die schaal!”

Ook het amateurvoetbal zal bij terugkomst weer bezocht  gaan worden: “Waar ik weer naar uitkijk zijn de weekenden op de amateurvelden, lekker weer een kantine inlopen en een bal gehakt bestellen, de puurheid die daar heerst is ongekend. Ik ben de regioclubs, en dan in het bijzonder Excelsior’20 en PPSC, altijd blijven volgen, even op zondag  uitslagen kijken hoorde bij mijn vaste ritueel.” Op de vraag of FC Toronto de laatste club is van de tot nu toe imposante carrière van de spits is hij stellig: ”Ik ben verleden jaar geblesseerd geraakt aan mijn kruisband en heb keihard gewerkt om weer terug te komen. Ik voel me weer 100% fit en ben nog altijd zeer gedreven. Over de toekomst is nog niets bekend, ik hoop op een club uit Nederland, we zullen zien.”