Uitgelicht: Richard Mank (Slikkerveer)

Uitgelicht: Richard Mank (Slikkerveer)

KRIMPEN AAN LEK – Binnen veertien dagen werd bekend dat Richard Mank aan het einde van het seizoen vertrekt als trainer van zaterdag tweedeklasser De Zwerver uit Kinderdijk en de Ridderkerkse zondag tweedeklasser Slikkkerveer. Bij de oefenmeester van beroep is echter geen spoor van twijfel of paniek of de invulling van de toekomst te bespeuren. “Er komt vast een nieuwe club en als het meezit zelfs weer twee. De grootste verschuivingen aan het trainersfront vinden plaats in december, dus de carrousel begint nu pas met draaien. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt. Waar weet ik niet, maar ik zit volgend seizoen echt wel ergens in de dug-out. De familie Mank maakt zich nog geen zorgen,” aldus de trainer.

Mank vertrek na twee seizoenen uit Kinderdijk en na vier jaar bij Slikkerveer. Bij de laatste club volgens schema. “Ik heb met het bestuur van Slikkerveer zelf een beleid ontwikkeld om mijzelf uiteindelijk overbodig te maken. Doestelling was om Danny Wijnstekers klaar te stomen voor deze functie en daar is hij volgens het bestuur in het seizoen 2015-2016 aan toe. Ik had wellicht zelf nog voor een jaar geopteerd, maar dit is altijd in overleg gegaan met het bestuur, dan geen verrassing. Sterker nog, ik zo het vooral toejuichen als verenigingen hun eigen trainers meer zouden opleiden en klaarstomen voor het grote werk. Dat komt de structuur binnen een club alleen maar ten goede. Bovendien wordt een oefenmeester uit eigen gelederen opgevoed met de speelwijze van de club.”

Dat werd deels het probleem voor Mank bij De Zwerver. Mijn voorganger speelde veel defensiever dan ik doe. Ik speel liever vooruit en daar moet een selectie aan wennen. Maar zo’n proces kost tijd, ook omdat je nieuwe spelers in een groep krijgt en dan is twee seizoenen feitelijk te kort om een echter verandering teweeg te brengen. Opgeteld bij de degradatie uit de eerste klasse ontstaat er soms ook wat weerstand binnen een club. Niet bij het bestuur, maar een vereniging is meer dan alleen de leiding. Sommigen zijn het niet eens met de speelwijze of simpele zaken als de aanpassingen van de trainingsavonden. Dan ontstaat er wel eens discussie, waar de trainer al snel het middelpunt van is. Het enige middel in voetballerij dat dan helpt, is winnen en dat hebben we dit seizoen bij De Zwerver niet voldoende gedaan. Dat is het risico van het vak, daar moet je niet te ingewikkeld over doen.”

De Krimpenaar die in het verleden bij AZ en Omniworld in Almere werkzaam was, maakt overigens van afstand geen probleem als het om zijn nieuwe werkgevers gaat. “Als je iets met plezier doet is een autorit van een uur geen probleem. Omniworld en AZ lagen ook niet bepaald om de hoek. Wat dat betreft was De Zwerver uniek aan de andere kant van de Lek, dus qua afstand zou ik bij Dilettant of DCV aan de slag moeten gaan. Dan kan ik op de fiets naar het complex. Maar afstand is nooit bepalend geweest in mijn keuzes. De club moet bij mij passen en hoe ver die van Krimpen aan de Lek af ligt, is veel minder onderwerp van gesprek. Als het moet, staan de koffers hier thuis klaar voor een avontuur in het buitenland. Daar heb ik met mijn vrouw vaak genoeg over gesproken om te weten dat dat ondanks de kleine kinderen die we hebben, geen probleem is. Het gaat om een club waar structuur staat en ambitie voor de korte en lange termijn wordt uitgesproken. Daar kan een trainer iets toevoegen. In eigen land of over de landsgrenzen, het is allemaal goed. Dus er gaat na Slikkerveer en De Zwerver best een nieuwe club komen. Daar maak ik mij geen zorgen over. En als het past zelfs twee werkgevers. Nogmaals de meeste verenigingen moeten nog beslissen of ze wel of niet hem hun trainer door gaan en pas daarna overwegen wie ze eventueel als vervanger aanstellen. Ik maak mij nog geen zorgen. Ga uit van mijn kwaliteiten.”