Uitgelicht: Michael Slingerland (Groote Lindt)

Uitgelicht: Michael Slingerland (Groote Lindt)

DORDRECHT – Hij heeft zijn vaste plaats in de kleedkamer weer ingenomen. Links achter in de hoek met de tas op de stoel. Feitelijk is Michael Slingerland nooit Groote Lindt weggeweest. De aanvaller zou de club uit Zwijndrecht aanvankelijk gaan verlaten voor zijn jongensdroom: Sportclub Feyenoord. Maar in de voorbereiding naar het seizoen 2106-2017 besloot Slingerland uiteindelijk toch om de overschrijving naar de amateurs van de Kuip-club in te trekken. “Het was de keuze van het verstand. Het hart wilde in Rotterdam spelen, maar mijn geweten zei mij om voor mijn meiden te kiezen.”

Slingerland nam de beslissing onderweg in de auto naar de training op Varkenoord in Rotterdam. “Mijn vrouw en ik hebben op 21 december van het vorig jaar een dochter gekregen die tien weken te vroeg werd geboren. Natuurlijk wilde ik voor Sportclub Feyenoord spelen, maar na alles op een rijtje te hebben gezet, wist ik dat ik het toch niet moest doen. Natuurlijk een fantastische eersteklasser, waar werkelijk alles tot in de puntjes is geregeld. Ik heb met Feyenoord gesproken in een periode dat alles weer op de rit kwam.

Het is natuurlijk allemaal jammer, omdat je altijd van spelen bij Feyenoord hebt gedroomd. Maar toen ik onderweg reed naar de training mijn situatie thuis nog eens goed inschatte, besloot ik toch dat ik het toch niet moest doen. Ons kind was en is nog te broos, om voetbal te belangrijk te maken. Bij Sportclub Feyenoord trainen ze driemaal in de week en bij Groote Lindt tweemaal. En wegblijven mij vertrouwde club wordt makkelijker begrepen dan in Rotterdam. Het is daar toch net allemaal wat professioneler.

Daar is alles gericht op winnen. In Zwijndrecht ook wel, maar toch minder. Voetbal is toch iets meer hobby.” De spits had een gesprek aangevraagd met technisch manager Hans Maus om zijn beslissing op sportpark Varkenoord toe te lichten om toch niet voor Sportclub Feyenoord te gaan spelen. “Niet makkelijk, maar wel oprecht. Ik moest voor mijn meiden kiezen. Maar op dat moment verloor Sportclub Feyenoord meer spelers, dus was de mededeling niet makkelijk, al begreep men mij wel. Een eerlijk en volwassen besluit noemden ze het, maar ik ervaarde het toch een beetje als de club in de steek laten.” Omdat hij nog geen bindende wedstrijd voor zijn nieuwe club had gespeeld, kon Slingerland zonder problemen terug naar Groote Lindt. Hij belde bestuurslid Dave Klootwijk op , die op de hoogte was van zijn thuissituatie. “hij heeft ook een zoon dus begreep mijn beweegredenen. Niemand bij de club was boos dat ik vertrok. Natuurlijk, men vond het jammert, maar begreep ook wel dat Sportclub Feyenoord een enorme uitdaging was. Terugkeren was om die reden ook geen straf. Ik heb nooit het gevoel gehad de club in de steek te hebben gelaten, dus ik hoefde mij niet schuldig te voelen. Ik was bezig een droom na te jagen. Maar los van het begrip vond Klootwijk het fantastisch dat ik weer voor Groote Lindt ging spelen.”

Slingerland, verkoper bij een bandenhandel in Moerdijk, kwam overigens niet terug bij een tweedeklasser, want de Zwijndrechters degradeerden immers uit de tweede klasse. In plaats van de eerste klasse met Sportclub Feyenoord werd het de derde klasse met zijn nieuwe oude club. “Toen ik bij de training kwam kijken en vertelde dat ik terug zou komen bij Groote Lindt geloofden de jongens mij niet. Pas toen ik twee dagen later op mijn vaste plaats in de kleedkamer zat, begrepen ze dat het geen dolletjes was. Ik kan het mij wel voorstellen. Je neemt officieel afscheid en een paar weken later sta je er weer.  Maar ik ben en een blijf toch een beetje een kind van de club.

Ik woon twee minuten van het sportpark.” Thuis gaan zaken inmiddels voorspoedig, al blijft het voorzichtig aan doen met de jongste in huize Slingerland. “Maar de meiden zijn al een paar keer samen komen kijken. Niet op Varkenoord, maar op Bakestein. Feyenoord was een hele korte droom, maar ik weet dat ik de juiste beslissing heb genomen.”

 

Lees meer over club: Groote Lindt