Uitgelicht: Anilton Lopes (Zwarte Pijl)

Uitgelicht: Anilton Lopes (Zwarte Pijl)

ROTTERDAM – In tijden van meer of minder als zwaarbeladen termen is de vraag of Zwarte Pijl nog wel als donkere vereniging mag worden beschreven. Trainer Anilton Lopes schiet van de opmerking in de lach. Luchtig en ontspannen antwoordt de oefenmeester van de Rotterdamse derdeklasser dat de beste man uit zijn selectie een blanke middenvelder is. “Maar dat is omdat er naar wordt gevraagd. Wij praten nooit in die termen. Wel over middenvelder, maar niet over blank of donker. Wij zijn een voetbalvereniging, dus hebben het over voetballers. Debatten over kleur of ras worden hier niet gevoerd. Wij spelen voor ons plezier en niet te vergeten om te winnen. Niet om iets te bewijzen.”

Lopes is een sieraad voor de club, die het complex aan de Boszoom in Rotterdam deelt met buurman VVOR. Op de dag van het interview speelt het tweede elftal tegen de derde keus van Leonidas. Al om 10.00 uur ‘s ochtends maakt een DJ in een bijna lege kantine feest. Leden begroeten elkaar hartelijk en de sfeer is uitbundig. “Natuurlijk weten wij hoe er tegen Zwarte Pijl wordt aangekeken. Daar kan je een probleem van maken, of proberen het tegendeel te bewijzen. Wij schieten niet constant in de verdediging. Nergens voor nodig. Wij zijn een club net als alle anderen in Rotterdam. Maar inderdaad op onze ledenlijst staan minder blanke mensen dan bij andere club.”

Voor mij geen enkel probleem. Ik ben trainer van Zwarte Pijl, zoals ik twee seizoenen geleden trainer was van de A-jeugd van Excelsior. Ik denk in voetbal. Ik vind het vreselijk om over vooroordelen te praten, maar dat betekent niet dat ze er niet zijn. Natuurlijk is er sprake van beeldvorming en wij doen er alles aan om Zwarte Pijl alleen positief in het nieuws te laten komen. Het feit dat we niet op een andere manier in het nieuws komen, zien we als positief. Anders is het al snel een club van Antillianen, Surinamers of Turken waar over wordt geschreven. Triest, maar wel de realiteit.”

De stelregel van de 36-jarige oefenmeester (foto/rechts) en zijn trouwe metgezel in de doelstelling voor de toekomst, elftalleider Derrick Echteld (links), is dat Zwarte Pijl alleen het nieuws haalt vanwege sportieve prestatie. Gezien de titel in de vierde klasse in het seizoen 2012-2013 en de stabiele positie in de middenmoot van de derde klasse lukt dat meer dan aardig. “We zijn bezig om stappen in de goede richting te zetten,” aldus Lopes. “We hebben het vrijblijvende bij de selectie weggehaald. Plezier is nog steeds belangrijk, maar we hebben bij mijn aanstelling met de selectie de afspraak gemaakt dat we niet met minder dan zestien mensen trainen. Of we daardoor in het eerste seizoen onder mijn leiding direct kampioen zijn geworden, durf ik niet te zeggen. Maar het heeft er zeker aan bijgedragen. Op dit moment doen we het als debutant in de derde klasse met een plek in de middenmoot naar verwachting.”

Lopes die voor de cursus oefenmeester 2 momenteel stage loopt bij de jeugd onder zestien jaar van Sparta is tevreden. “Als je kijkt naar andere ex-vierdeklasser, doen we het gewoon goed. Maar dat is geen reden voor tevredenheid. Zwarte Pijl moet blijven groeien. Binnen en buiten het veld. En ja dat betekent dat we graag een meer gemixte vereniging zouden willen worden. Met meer blanke leden, zodat we van het stempel zwarte club af komen. Buurman VVOR heeft daar geen problemen mee, dus dat moet ons ook lukken. Het is geen voorwaarde voor de toekomst, maar als we van bepaalde vooroordelen af willen, dan helpt dat wel. Natuurlijk duurt een dergelijk proces langer dan de twee jaar dat ik nu aan de club verbonden ben, maar het is wel ingezet. En sportief willen Echteld en ik de selectie graag bij elkaar houden. Want nogmaals Zwarte Pijl is een voetbalvereniging, dus gesprekken moeten toch hoofdzakelijk over voetbal gaan.”

En het voetbal van Zwarte Pijl gaat goed. “Wij zijn aan het bouwen en dat vraagt geduld. We hebben inmiddels bewezen geen eendagsvlieg te zijn en willen nu verder werken aan een stabiele toekomst van de club. Er is nog veel werk te verrichten, maar je merkt aan mensen dat iedereen het gevoel heeft dat de club op een positieve manier onder de aandacht begint te raken. Het stigma van lastige vereniging om uiteenlopende redenen zijn we langzaam maar zeker kwijt. Dat klinkt misschien raar, maar dat is al eigenlijk na de titel een extra winst. voor mij persoonlijk betekent een gezin met drie kinderen, een baan en Zwarte Pijl de nodige druk in de agenda maar ik heb het er graag voor over. Onze volgende missie is om de organisatie te verbreden, want veel werk komt ook hier terecht op te weinig schouder. Maar alles moet stap voor stap verbeteren, dus ook dat aspect.”