De Taart: Hans van Venrooij (SVS)

De Taart: Hans van Venrooij (SVS)

ROTTERDAM – Ook in het nieuwe seizoen is er elke week is er een goede reden waarom de vermaarde Pernisser banketbakker Johan Dekker de taart van de populaire website www.regiorijnmondvoetbal.nl maakt. Geen product uit de fabriek, maar een smaakvol baksel uit eigen bakkerij. De Taart van banketbakkerij Dekker is in de regio Rijnmond op basis van smaak, omvang en presentatie uitgegroeid tot een begrip. Banketbakker Dekker heeft elke week de hand in de beslissing wie zijn voetbaltaart ontvangt. Bakker Dekker koos deze keer voor een icoon in de regionale amateurvoetbalwereld. Hans van Venrooij, voorzitter van SVS, werd onlangs aan zijn hart geopereerd en is herstellende van de ingreep. Reden voor de bakker om hem met de Taart en hart onder de riem te steken.

Hij is in Capelle aan den Ijssel evenmin weg te denken als Janus van Peenen bij Heerjansdam. Hans van Venrooij ligt met 27 dienstjaren bij SVS weliswaar nog twintig seizoenen achter op Van Peenen, maar desondanks met afstand mister SVS. De vereniging hield haart hart dus ook in toen Van Venrooij onlangs in Breda een hartoperatie moest ondergaan voor vier bypasses. Inmiddels is de Capelse preses weer thuis en halen de leden van de blauw-witten opgelucht adem. Hun spil in de organisatie is weer thuis. Weliswaar met het gevoel dat hij is overreden door een vrachtwagen, maar wel herstellende van de zware operatie. Zaterdag voor het eerste thuisduel van het seizoen tegen het Rotterdamse Excelsior reist hij voor de eerste keer naar zijn sportaprk Schenkel af om de hoofdmacht aan het werk te zien. “Rustig in het zonnetje. Even mijn gezicht laten zien en de selectie aan het werk zien. Voorlopig blijf ik het rustig aan doen.”

Van Venrooij oogt in zijn woning in Capelle aan den IJssel samen met vrouw en twee katten nog broos. De operatie is hem duidelijk nog aan te zien. “Ik ben pas nog twee dagen terug in het IJsselland ziekenhuis geweest, omdat er vocht achter mij longen zat. In 2013 heb ik stands gekregen, die die hebben de problemen met mijn hart niet verholpen. Vandaar dat ik uiteindelijk toch in Breda onder het mes moest om te worden gekatheteriseerd. Ik heb een onvoorstelbaar jasje uitgedaan op de operatietafel. En alhoewel de ingreep was geslaagd, moest ik langer blijven, omdat de koorts niet wilde zakken. En ik zal nog wel een paar weken pijn houden, want ze zijn alles bij elkaar flink op de borst tekeer gegaan. Gelukkig werk ik al drie jaar niet meer, dus kan ik mij samen met mijn vrouw concentreren op mijn herstel. Nog eens wat anders als alle aandacht voor de club.”

Van Venrooij bestempelt zichzelf vervolgens direct als misbaar bij SVS. “Ook zonder de voorzitter draait de club gewoon door. Dat is een compliment voor de organisatie die de laatste jaren steeds sterker en stabieler is geworden. Het is leuk als je een goede voorzitter hebt, maar voor de vereniging is het veel beter als er een stevig fundament ligt. Dan kan de voorzitter gewoon de eerste weken van het seizoen missen, zonder dat de paniek uitbreekt. SVS is een prima vrijetijdsbesteding. Zeker nu ik niet meer werk, maar de club kan nooit alleen van Van Venrooij afhankelijk zijn. Ongezonde situatie. De taken worden prima ingevuld en iedereen weet ook zonder de voorzitter wat er van ze wordt verwacht.”

SVS  promoveerde in de nacompetitie van het seizoen 2013-2014 naar de derde klasse en maakt met 960 leden een bloeiperiode door. “In de geschiedenis zijn we met de zondag eenmaal naar de derde klasse opgeklommen, maar dat hebben we een jaar volgehouden. Direct in dat jaar zijn we op zaterdag begonnen en inmiddels een zaterdagvereniging. Met Wout Ooms hebben we de juiste man voor deze club gevonden met een promotie naar de derde klasse als een beloning voor stabiel beleid. Het gaat goed met de tweede club van Capelle aan den IJssel en dat is reden voor rust en tevredenheid,” aldus Van Venrooij. Het hoesten doet hem zichtbaar nog pijn. Achter hem op de kast drukken kaarten en bossen bloemen de steun in zijn herstelproces uit. “Het is prettig als mensen met je meeleven en gezien de hoeveelheid kaarten en bloemen heeft het daar niet aan gelegen. En dan ook nog een keer een taart. Veel te veel voor mijn vrouw en mij, maar die komt echt wel op. Prachtig gebaar trouwens.”