Ni Hao Omar Rziki (deel 3)

Ni Hao Omar Rziki (deel 3)

ROTTERDAM – Omar Rziki stapte na de B-jeugd van Sparta en de selectie van de Rotterdamse vierdeklasser HWD in het vliegtuig voor een nieuw hoofdstuk in zijn loopbaan als trainer. De jonge oefenmeester greep een kans om in China aan de slag te gaan bij een academie van Rene Meulensteen met beide handen aan. In land van miljarden inwoners met Chinese Muur, het Plein van de Hemels vrede, Verboden Stad, paraplu’s tegen de zon, veel proosten bij het eten, wit als schoonheidsideaal en voetbal als sport voor de toekomst meldt hij zich tweewekelijks met nieuwe verhalen. Deel drie gaat over appelmoes en kroket met mosterd.

Wat is het toch heerlijk om fulltime met voetbal bezig te mogen zijn. Wat dat betreft ben ik een bevoorrecht mens. Als trainer-coach ben je continu op verschillende manieren bezig met het beïnvloeden van spelers: tactisch, technisch, mentaal en op sociaal vlak. Daarbij kun je gebruik maken van verschillende middelen. Tijdens trainingen, wedstrijden, maar zeker ook tussendoor zijn er genoeg momenten om als trainer-coach invloed uit te oefenen. Tijdens de wedstrijd kun je vanaf de zijlijn spelers in het veld nooit 100 procent beïnvloeden. Een ‘goede trainer’ zit op 35 procent in het proces van beïnvloeden. Dat is op zich al heel veel. Als trainer-coach kun je nog zo goed zijn en een geweldig tactisch plan hebben, maar uiteindelijk moeten de spelers het doen. Het komt er dus op neer dat het ‘in the end’ altijd draait om de spelers en niet om de trainer-coach. De spelers zijn het belangrijkst omdat zij het draagvlak vormen en de uitvoerende kern zijn van jouw plan als trainer-coach. Dit is hoe ik erover denk.

In China is men een andere mening toebedeeld. De trainer-coach is hier ‘de man’ waar het om draait. Spelers zijn geheel dienstbaar en onderdanig. Als ik ergens verschijn voor een training, dan buigen de spelers en groeten ze gezamenlijk. De afstand tussen een trainer-coach en zijn spelers is van nature enorm groot in China. Een afstand die ik graag wil verkleinen, met alle uitdagingen die daarbij komen kijken. In Nederland stelde ik als trainer-coach duidelijke kaders voor spelers waarbinnen gewerkt kon worden. Binnen die kaders hebben spelers bewegingsruimte en kunnen ze nadenken over de mogelijkheden. Dit zorgt er uiteindelijk voor dat spelers tijdens de wedstrijd in staat zijn om zelf keuzes te kunnen maken. Keuzes binnen het tactische plan, maar zeker ook (individuele) keuzes van spelers op basis van kwaliteiten.

Een creatieve rechtsbuiten moet je bijvoorbeeld niet vanaf de zijlijn gaan vertellen wat hij moet doen op het moment dat hij de bal ontvangt. Dan ontneem je hem namelijk zijn creativiteit op het ‘moment supreme.’ Uiteraard is het wel ideaal om na een wedstrijd met de betreffende speler te gaan zitten om al zijn aanvallende keuzes die hij in de wedstrijd heeft gemaakt, middels beeldmateriaal, aan het licht te brengen. Welke keuzes maakte de speler op welk moment? Is hij tevreden met die keuzes? Heeft hij het hoogste rendement kunnen behalen? Wat zouden eventueel andere keuze mogelijkheden zijn geweest? Op deze manier houd je de betreffende speler als het ware een spiegel voor, met als doel hem steeds beter te laten renderen. Dit is goed voor zijn individuele ontwikkeling, maar ook het team profiteert hiervan. Uiteindelijk kun je dit toepassen op micro- (speler), meso- (linie) en macroniveau (team).

Dat het er in China anders aan toe gaat heeft te maken met de geschiedenis. Het land gaat al decennia lang hand in hand met leiderschap. Chinezen hebben eeuwenlang de orders van heersers moeten opvolgen. Ze werden aangestuurd door anderen, hun eigen visie deed er niet toe. Het ligt daarom niet in de aard van de meeste Chinezen om als eerste in een groep de hand op te steken of om aandacht te vragen. Iemand die dergelijk gedrag vertoonde, ten tijde van de Culturele Revolutie, riskeerde vervolgd te worden. Mensen die afwijkend gedrag vertoonden, werden valselijk beschuldigd. Dit heeft grote gevolgen voor de wijze waarop mensen in China in het leven staan. Dit is vandaag de dag nog altijd goed merkbaar in het land van Mao. Zo, nu is het tijd voor een (korte) vakantie. Haring met uitjes, een blokje kaas, een kroket met mosterd en heerlijke appelmoes. U kunt waarschijnlijk al raden waar ik mijn vakantie zal doorbrengen…

Lees meer over de spelers: