Ni Hao Omar Rziki (deel 1)

Ni Hao Omar Rziki (deel 1)

ROTTERDAM – Omar Rziki stapte na de B-jeugd van Sparta en de selectie van de Rotterdamse vierdeklasser HWD in het vliegtuig voor een nieuw hoofdstuk in zijn loopbaan als trainer. De jonge oefenmeester greep een kans om in China aan de slag te gaan bij een academie van Rene Meulensteen met beide handen aan. In land van miljarden inwoners met Chinese Muur, het Plein van de Hemels vrede, Verboden Stad, paraplu’s tegen de zon, veel proosten bij het eten, wit als schoonheidsideaal en voetbal als sport voor de toekomst meldt hij zich tweewekelijks met nieuwe verhalen. Deel een is uiteraard: het begin.

“China, wie had ooit gedacht dat ik hier aan de slag zou gaan? Ik niet in ieder geval en zeker niet op korte termijn. Met als levensmotto “je kan beter spijt hebben van iets wat je hebt gedaan dan spijt hebben van iets wat je niet hebt gedaan” ben ik deze enorme uitdaging aangegaan. Rene Meulensteen, onder andere voormalig assistent van sir Alex Ferguson bij Manchester United, heeft de opdracht gekregen om binnen tien jaar iets neer te zetten in China. Op dit moment bestaat er in China nog geen clubvoetbal voor jeugd, zoals in de meeste Europese landen. De vele jonge voetballertjes hebben slechts de mogelijkheid om gebruik te maken van een voetbalveldje in hun woonomgeving. Voor de rest ontwikkelen ze zich niet. Een echte jeugdvoetbalcompetitie zou een enorme bijdrage leveren aan de ontwikkeling van het talent. Op deze manier kunnen jonge voetballers later het topvoetbal versterken.

De eerste fase van de opdracht is het trainen van zoveel mogelijk kinderen om vervolgens door te kunnen selecteren. Het door selecteren moet er uiteindelijk voor zorgen dat er zogeheten eliteteams ontstaan. Deze eliteteams zullen uiteindelijk vertegenwoordigd worden door de grootste talenten van China. Uiteindelijk zullen deze eliteteams zowel op nationaal als internationaal niveau gaan acteren tegen leeftijdsgenoten.

China is een enorm land in ontwikkeling, met een enorm potentieel, op vrijwel alle gebieden. Met een vlucht van ruim elf uren ging ik door een tijdzone, met een verschil van zeven uur ten opzichte van Nederland. China was voor mij tot voor kort onbekend terrein. Ik kende het land slechts van de vele restaurants in Rotterdam, maar meer ook niet. De afgelopen weken stonden voor mij dan ook in het teken van ‘kennis maken.’ Kennis maken met een andere cultuur en daarmee andere normen & waarden, toebedeeld aan 1,4 miljard mensen. Mijn eerste indruk van China deed op in Meihekou. Deze stad telt slechts 300 duizend inwoners en ligt in de provincie Jilin. Het viel me gelijk op dat weinig mensen hier Engels spreken, dus komt het heel goed uit dat mijn Chinese assistent vloeiend Engels spreekt. In Meihekou zijn er nauwelijks buitenlanders, sterker nog, de meeste mensen hier hebben nooit een buitenlander in het echt gezien. Op straat groeten de mensen vriendelijk en sommige willen een foto.

Van de week gebeurde er iets wat me lang bij zal blijven. Terwijl ik in het winkelcentrum liep namen willekeurige winkeliers mij aan de hand mee de winkel in om een cadeau uit te kiezen. Droom  ik? Of is dit echt? vroeg ik mezelf op dat moment af. Mijn assistent vertelde mij dat de winkeliers het een eer vonden om een buitenlander te ontmoeten en heten me dan ook welkom in China. Een apart maar vooral bijzonder moment waar ik nog lang aan zal terug denken. Gelukkig beperkt gastvrijheid zich niet tot een taal. Iedereen is zeer gastvrij, soms tot over de top. De afgelopen twee weken heb ik vooral kennis gemaakt met verschillende mensen uit de voetballerij. Dit gaat dan op zijn Chinees, een tafel vol met eten en drinken. Er wordt continu van alles besteld. Na het diner staat dezelfde tafel nog bomvol met eten. Daar zou een heel gezin nog een week van kunnen eten.

In Nederland zouden we zeggen dat het zonde is en bestellen we slechts wat we denken op te kunnen eten. In China is het bestellen van eten een manier voor de gastheer om zijn rijkdom en welvarendheid te tonen en zijn gast op z’n gemak te stellen. De afgelopen twee weken stonden dus vooral in het teken van het presenteren van fase een van het plan. Op dit moment staan de dagen in Nederland in het teken van de feestdagen. Iets wat zich in China nog niet afspeelt, maar waar ze wel degelijk van op de hoogte zijn. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit kerstmis gevierd heb. Uiteraard genoot ik in Nederland wel van de feestelijkheden, de kerstbomen en de mooie versieringen. Ook ging ik wel eens uit eten, maar heb het nooit echt bewust gevierd met een kerstboom en cadeaus. In China heb ik mijn allereerste kerstcadeaus in ontvangst mogen nemen. Ze zijn hier op de hoogte van het feit dat kerstmis een groot feest is buiten China. Ik werd dan ook verrast door verschillende mensen met presentjes en een ‘Merry Christmas.’

Zeer attent maar tegelijkertijd ook wel hilarisch als je erover nadenkt. In China gaat iedereen zich opmaken voor het ‘Chinese nieuwjaar’ en de bijbehorende festiviteiten. Vanuit Meihekou wil ik iedereen in Nederland fijne feestdagen wensen en een gelukkig, gezond en sportief 2016!”

Lees meer over club: HWD
Lees meer over de spelers: