Langs de lijn met Oscar – Dirk Kuyt for president

Langs de lijn met Oscar – Dirk Kuyt for president

ROTTERDAM – Dirk Kuyt. Wat heb je me twaalf jaar geleden laten huilen. Ik was als tien jarig jongetje niet te troosten toen jij Feyenoord verliet. M’n favoriete voetballer: karakter tonen, voorop in de strijd en er altijd voor gaan, ongeacht wat mensen van je zeggen of vinden. M’n zesendertig jarige moeder sloeg toen keihard de deur achter zich dicht. De nu bijna vijftigjarige vrouw, ja want zolang ben je weggeweest, was er helemaal klaar mee dat bij mij de kranen openstonden. Ze begreep mijn gehuil niet. 

Twee jaar geleden kwam je je belofte na: terugkomen bij Feyenoord. En dat deed je. In twee jaar tijd heb je de club, de mensen, de stad bevrijding, trots en een winnaarsmentaliteit (terug)gegeven. Wat één persoon al niet te weeg kan brengen. Eerder zagen we het al eens bij Graziano Pelle of John Guidetti in deze grauwe jaren, maar zij konden niet meer doen dan de ploeg positief gek maken en doelpunten scoren. Nee. Jij bent veel meer dan dat. Je hebt vanaf dag één dat je het Maasgebouw binnenliep gezegd: ‘Zo wil ik het hebben en als je daarin niet mee gaat heb je een probleem met mij.’ Terecht Dirk! Dat is wat er al jaren en jarenlang ontbrak aan een club als Feyenoord. Een Legioen kan dan wel altijd massaal achter die club gaan staan, maar dat bepaald niet (altijd) de eindstand. Iedereen binnen de selectie ging erin mee, je sprak met mensen, je fungeerde als coach. Gio zal door jou de wijze lessen hebben geleerd van het vak coach zijn. En niet van Dick Advocaat. Met als stank voor dank dat jij steeds meer op de bank belandde. Om over de selectie nog niet te spreken die als maar sterker werd en een familiegevoel creëerde. Maar dan zie je maar wat zo’n ‘gewone’ visser uit Katwijk kan veranderen in zo’n club.

De druk op je schouders was hoog. Hoger bij jou dan bij het elftal omdat jij moest. Zij niet. Maar jij veranderde de verliezersmentaliteit in een winnaarsmentaliteit en geloof in eigen kunnen. De media zette jou ook aan de kant. Op de reservebank wel niet te verstaan. De vele berichten die ik las over jou deden niks met jou. Geloof ik…jij liet je niet uit het veld slaan. Week op week heb ik journalisten horen zeggen dat Kuyt niet moet verlengen. Kampioen worden en oprotten. Een beker was niet voldoende. Dat is waar het allemaal op neer kwam. Bepaal het lekker zelf Dirk! Ongeacht welke rol je op je zou nemen, jij bent de belangrijkste persoon nu.

Nu jij, met een hattrick Feyenoord en jezelf, de titel hebt bezorgd mogen ze buigen voor jou. Op hun knieën. En wat zullen al die vrienden en vijanden, die jou al wegzette, gaan roepen dat jij hen en de club iets hebt gegeven. Dat hadden zij niet gekund. Nooit. Jij Dirk Kuyt. Je bent Feyenoords president. Jij kan alles en stuurt alles aan. Je hebt het met je hattrick bewezen. Toen ik bij derde goal om me heen keek zag ik Gertrude Kuyt in de box huilen. Ik zag (je) kinderen huilen. Ik zag supporters huilen. Ik heb gehuild. En zelfs m’n moeder heeft gehuild. Ze begreep het. En dat allemaal alleen maar om wat jij, Dirk Kuyt, kan.