Laatste fuitsignaal: Henry van der Burg

Laatste fuitsignaal: Henry van der Burg

ROTTERDAM – De scheidsrechter. Een niet te onderschatten onderdeel van het amateurvoetbal. Daarom wordt er op maandag op de website www.regiorijnmondvoetbal.nl naar de mening en ervaringen van de man of vrouw in het zwart gevraagd. Hoe heeft hij of zij de wedstrijd in het weekeinde beleefd? Was hij of zij zelf tevreden, hoe was de sfeer van de wedstrijd en hoe reageerden de beide elftallen plus het publiek op de leiding? Was de arbiter van dienst foutloos of toch kritisch op zichzelf? In samenwerking met SOM, Scheidsrechters op Maat. Dé database voor arbiters. Deze week een ervaren KNVB- en verenigingsarbiter: Henry van der Burg

Wedstrijd: SV Lombardijen VE1 – HBSS VE2

Klasse: Derde klasse

Plaats: Rotterdam

Naam accommodatie: SV Lombardijen (‘Rabbithill’)

Fluit: Acme Thunderer 660

Voorbeeld(en) scheidsrechter(s): Bjorn Kuipers

Aantal toeschouwers: 10/25 (Men ging zeer vaak tussendoor barwaarts)

Eindstand: 4-2

Kaarten: 0

Algehele indruk van de wedstrijd: Was een eerlijke en sportieve wedstrijd

Voorzitter Ed van der Mooren van SV Lombardijen liet het niet echt merken, maar het was toch wel een beetje zichtbaar dat hij weemoedig naar delen van de door Henry van der Burg gefloten competitiewedstrijd op Rabbithill keek. SV Lombardijen houdt namelijk op te bestaan en gaat met enkele andere clubs op in de nieuwe sportvereniging FC IJsselmonde. “De letters FC staan voor fusieclub, we gaan een nieuw tijdperk tegemoet.” Terwijl op de achtergrond zelfs op een zonnige zaterdagvoormiddag hard gewerkt werd aan het nieuwe clubgebouw en er elders op sportpark Varkenoord door vele honderden F-pupillen werd gestreden om de Coen Moulijn Memorial Club georganiseerd door de Rotterdamse Sporticonen blies Henry van der Burg deze allerlaatste competitiewedstrijd, die werd gespeeld onder de clubnaam van VV Lombardijen. “Ja, dat wist ik en vind het wel jammer dat het zo is gelopen, maar het leiden van deze veteranenwedstrijd voelde desondanks wel goed.”

Volgend seizoen fluit hij wedstrijden voor de nieuwe fusieclub FC IJsselmonde. “Ik denk niet dat het veel anders wordt dan dat het tot nu is gegaan; het is alleen dat we een ander clubhuis krijgen. Ik hoop wel, dat het familiegevoel die we bij SV Lombarijen hadden ook met de verhuizing naar het nieuwe complex mee gaat. Ik ben begin jaren 90 begonnen met fluiten voor de KNVB, maar omdat het al zo lang geleden is weet ik daar nog maar weinig van helaas. Ik vind het fluiten leuk om te doen, want voetbal is een passie voor mij.” Henry van der Burg fluit nu vooral clubwedstrijden. “Ik ben nu 42 jaar en hoop nu gewoon clubscheidsrechter te blijven.”

Net als veel collega’s heeft ook hij een wedstrijd op zijn lange staat van dienst staan, die hem is bijgebleven. “Dat was de wedstrijd SV Lombardijen 3 tegen WCR 2, omdat ik ook zes jaar clubscheidsrechter ben geweest bij WCR.” De Rotterdammer kwam vorig speelseizoen bij SV Lombardijen terecht omdat het daar zo ontzettend gezellig is met de leden onder elkaar. Ondanks het feit, dat het dus voor SV Lombardijen nu over en uit is trok de door Van den Burg geleide wedstrijd op het vrijwel laagste niveau van de veteranen dus enkele tientallen toeschouwers. En vrijwilligers van het Albada College, die actief waren tijdens de eerder genoemde Coen Moulijn Memorial Cup en de kantine als uitvalsbasis hadden konden ook een glimp van de wedstrijd achter het voormalige Clara ziekenhuis opvangen. “Het was een leuke en sportieve wedstrijd tussen de oldies van SV Lombardijen en HBSS, die goed verliep. Als ik voor mezelf iets zou kunnen verbeteren, dan zou ik soms meer voordeel moeten geven na overtredingen, want soms fluit ik te snel.”

Er kon ook gelachen worden. “Er was een speler die zei tegen mij, dat het geen buitenspel was maar zoals ieder ander op het veld kon zien stond hij wel ruim twee meter buitenspel. Vervolgens zei hij tegen mij iets van ‘ben je blind of zo’, daar moest ik wel om lachen. En hij gelukkig ook. Soms werd er een overtreding begaan en werd er zeer overdreven op gereageerd. Maar dat was schijn in de hoop, dat ik ervoor zou fluiten. Deed ik dat niet dan werd er tegen mij gezegd ‘het is toch te proberen, scheids?’, dus dat vond ik wel humoristisch. Op spelregelgebied en qua sportiviteit ging alles volgens Henry van der Burg naar wens. “Alles ging zoals het hoorde. Ze waren zeer sportief allemaal en na de wedstrijd kreeg ik te horen dat ik goed gefloten had en dat ik werd gewaardeerd. Beide teams verdienen een compliment omdat ze sportief waren, dat heb ik weleens anders meegemaakt.”

Na afloop was de sfeer prima. Ook de derde helft was gezellig. “Meedoen aan de napraat en naborrel vind ik best wel belangrijk, want zo krijg je een leuke band met de mensen.” Afgelopen zaterdag was ook de vrouw van Henry van der Burg present. “Ze is er niet altijd maar als ze er is dan vind ik dat super leuk.”