Laatste Fluitsignaal: Lizzy van der Helm

Laatste Fluitsignaal: Lizzy van der Helm

ROTTERDAM – De scheidsrechter. Een niet te onderschatten onderdeel van het amateurvoetbal. Daarom wordt er op maandag op de website www.regiorijnmondvoetbal.nl naar de mening en ervaringen van de man of vrouw in het zwart gevraagd. Hoe heeft hij of zij de wedstrijd in het weekeinde beleefd? Was hij of zij zelf tevreden, hoe was de sfeer van de wedstrijd en hoe reageerden de beide elftallen plus het publiek op de leiding? Was de arbiter van dienst foutloos of toch kritisch op zichzelf? In samenwerking met SOM, Scheidsrechters op Maat. Dé database voor arbiters. Deze week: Lizzy van der Helm (foto pr Ruud Vermeer).

Wedstrijd:  Rozenburg 1 – Pernis 1

Klasse: Derde Klasse

Plaats: Rozenburg

Naam sportaccommodatie: Vinkseweg

Scheidsrechterstenue: Adidas 2014 zwarte sokken, zwarte broek, lichtblauw shirt

Fluit: Roze Fox 40

Voorbeeld(en): Uiteraard Louis Duarte, door wie ik voor de KNVB ben gaan fluiten. Daarnaast bevalt de fluitstijl van Kevin Blom / Pol van Boekel mij wel.

Aantal toeschouwers: 100 man

Eindstand: 2-0

Kaarten: Twee gele

Algehele indruk: Zeer sportieve wedstrijd! Pernis voerde de eerste helft goed de druk op en bepaalde het spel. Vergaten alleen zichzelf te belonen, waardoor Rozenburg in de 2e helft de eerste treffer kon scoren en de wedstrijd naar zich toe trok.

Met Lizzy van der Helm heeft de KNVB een zeer getalenteerde vrouwelijke voetbalscheidsrechter in haar gelederen. Ze reist door de wijde regio om vooral wedstrijden bij de heren te fluiten. En daar staat ze  haar mannetje. Over de kwaliteit van de arbitrage in Nederland heeft ze een heldere mening.  “Ik vind het niveau van Nederlandse scheidsrechters vrij hoog. Als je kijkt naar zo’n 15 jaar geleden zag je in de top nog scheidsrechters met ‘bierbuiken. Tegenwoordig niet meer. Terecht denk ik! Scheidsrechter zijn op het hoogste niveau is, net als voetballen, ook topsport waarbij mentale en fysieke fitheid hoort.”

Met betrekking tot deze wedstrijd had ze een prettige start in het altijd gezellige Rozenburg.  “Ik ben uitstekend verzorgd! Niet alleen werd ik goed ontvangen door de vereniging zelf, ook de spelers van Rozenburg hadden duidelijk vooronderzoek gedaan door me bij voornaam en al welkom te heten. Verder was er een scheidsrechtersbegeleider, die mij naar mijn kleedkamer bracht en er werd door de vereniging goed toegezien dat niemand naar binnen kon!”

De wedstrijd was heel sportief, waardoor het niet moeilijk was deze in goede banen te leiden, aldus Lizzy. “Het laten voetballen en omgaan met spelers in het veld ging goed. Wat bij mij nog beter kan is mijn fluitsignaal meer als verlengstuk gebruiken en daarnaast het meer fluiten in de ‘grijze zone’.” Opmerkelijke wedstrijdsituaties kwamen bij de poort tot de Maasvlakte niet voor. “Eerder dit seizoen kreeg ik bij de Zwarte Pijl van iemand de vraag of ik die dag niet wilde fluiten als een vrouw….? Dat was toch wel een vraag die ik nog niet eerder had gehoord, haha. Toen ik hem vroeg hoe een vrouw dan floot, wist hij dat ook niet precies. Het bleek dat hij bang was dat ik niks toe zou laten, nou, dat zit bij mij altijd wel goed. Als het sportief harde duels zijn, kan ik er vaak wel mee leven!”

Een bijzonder voorval op spelregelgebied zette haar tijdens de wedstrijd wel even aan het denken. “Een situatie in de eerste helft waarbij een speler van Rozenburg in een duel werd neergehaald vlak voorbij zijn eigen helft. ‘Doorgebroken of niet’ schiet er dan door je hoofd. In mijn optiek werd er echter geen directe scoringskans ontnomen omdat de weg naar de goal nog bijna 40 meter was. Het is dan het stoppen van een veelbelovende aanval en dus geel. Veel mensen weten niet dat dit de regel is, waardoor ik het protest van Rozenburg dat op mijn beslissing volgde zeker kon begrijpen. Ik heb kort uitgelegd waarom het in mijn ogen geel en niet rood was en verteld dat ze in de rust om meer uitleg mochten vragen… Volgens mijn voorbeeld Louis Duarte wil ik namelijk op het veld nog te veel het juffie uithangen, terwijl dit daarvoor niet de juiste plek is, haha.`

De spelers, begeleiders en toeschouwers waren volgens Lizzy van der Helm buiten dit wedstrijdmoment ook correct en sportief. “Ja zeker! Het feit dat er in een drie puntenwedstrijd ballen door spelers zelf worden uitgeschoten omdat een speler van de tegenpartij op de grond ligt zegt toch genoeg?” De uit Benthuizen afkomstige arbiter houdt wel een een gezonde portie humor in het veld. “Er is, bijna, altijd ruimte voor humor. Ik denk dat je hiermee soms spanning weg kan halen, mits op een juiste manier gebruikt. Ook in deze wedstrijd was er op een gegeven moment een duel in het strafschopgebied, waarbij de aanvaller van Pernis een overtreding beging. Hij vond van niet dus ik zei ‘als ik nu niet fluit dan word ik door de videoscheidsrechter teruggefloten (verwijzend naar Cambuur – AZ)’. Toen moest hij lachen en was het commentaar gelijk voorbij.”

Over haar prestatie was iedereen reuze tevreden. “Ik werd door beide ploegen gecomplimenteerd voor mijn optreden, wat altijd fijn is! Achteraf in de bestuurskamer werd ik ook weer goed behandeld.” Terugkijkend op de voorbereiding van deze wedstrijd had ze iets achteraf misschien toch wel anders willen doen. “De dag van tevoren toch niet de 17.2 Open CrossFit workout doen. Deze ging vrijdagavond best lekker en zaterdagochtend dacht ik nog nergens last van te hebben. Tijdens de warming up merkte ik al wel dat mijn benen iets zwaarder waren dan normaal. En tijdens de wedstrijd vond ik zelf dat ik iets van mijn normale explosiviteit miste. Het grappige was dat spelers/begeleiding juist vonden dat ik het allemaal prima bijliep en er goed opzat. Mijn coach zag echter gelijk dat ik niet helemaal fris was en vroeg er ook naar in de nabespreking. Dat zag hij toch goed, en voor mij een leermoment om op vrijdag niet te veel te doen…”

De eerstvolgende wedstrijd is al snel. “Dinsdag 7 maart mag ik namens  Scheidsrechters op Maat aan de slag voor de Abel cup O23 jaar. Ik mag dan Zwaluwen O23 – BVCB O23 leiden.”