Laatste Fluitsignaal: Kayleigh van Ee

Laatste Fluitsignaal: Kayleigh van Ee

ROTTERDAM – De scheidsrechter. Een niet te onderschatten onderdeel van het amateurvoetbal. Daarom wordt er op maandag op de website www.regiorijnmondvoetbal.nl naar de mening en ervaringen van de man of vrouw in het zwart gevraagd. Hoe heeft hij of zij de wedstrijd in het weekeinde beleefd? Was hij of zij zelf tevreden, hoe was de sfeer van de wedstrijd en hoe reageerden de beide elftallen plus het publiek op de leiding? Was de arbiter van dienst foutloos of toch kritisch op zichzelf? In samenwerking met SOM, Scheidsrechters op Maat. Dé database voor arbiters. Deze week: Kayleigh van Ee.

Wedstrijd:  Feyenoord JO15 – KNVB West II JO15

Klasse: Oefenwedstrijd

Plaats: Rotterdam

Naam sportaccommodatie: Sportpark Varkenoord

Scheidsrechterstenue: Nike KNVB scheidsrechtertenue zwart

Fluit: Fox 40

Voorbeeld(en): team Bjorn Kuipers

Aantal toeschouwers: 75-100

Eindstand: 5-3

Kaarten: 0

Algehele indruk: Het was een oefenwedstrijd en dat was te zien. De jongens gingen netjes met elkaar om, als er al een overtreding werd gemaakt, dan werd er direct een hand gegeven.

Jazeker, óók aandacht voor fluitende jongedames in het Laatste Fluitsignaal. In dit geval voor Kayleigh van Ee, een jong, leergierig talent, dat ook nog eens haar plekje weet te vinden in Scheidsrechtersland. Ze weet van wanten en kan prima uitleggen hoe het voor haar is om als meisje tussen de jongens te fluiten. “In het algemeen begin ik met een 0-1 achterstand aan de wedstrijd; je hoort de jongens in het veld tegen elkaar zeggen dat er een meisje fluit, ‘dus dat het niks gaat worden’. Ook de supporters langs de kant hoor je vaak dit soort uitspraken doen. Ik zeg dan vaak tegen mezelf: ‘Niks van aantrekken, gewoon je ding doen en laat ze maar merken dat jij de scheidsrechter bent’.”

Kayleigh van Ee, studente aan het Albeda College Sport en Bewegen/CIOS en afkomstig uit Capelle aan den IJssel, fluit ook vrouwen, bijvoorbeeld voor de cups, aangesteld door Egbert Hadders van Scheidsrechters op Maat. “Het is super gaaf om mee te maken, ik heb laatst zelfs een eredivisie team, Achilles ‘29, mogen fluiten. Het is ook wel een beetje raar om vrouwen te fluiten want sommige vrouwen hadden me moeder kunnen zijn!” Op Varkenoord werd ze naar eigen zeggen goed opgevangen als arbiter en netjes verzorgd. “Ik werd door de trainer van Feyenoord, Jeffrey Oost, naar een kamer gebracht waar ik wat kon drinken. Vervolgens gingen de mannelijke officials in een kleedkamer, ik kon me even snel omkleden in een kantoortje, daarna voegde ik me snel bij de andere officials, zodat ik me kon voorbereiden op de wedstrijd. De wedstrijd zelf ging erg goed. Ik volgde het spel goed en kon hierdoor alle spelsituaties goed inzien. Ik kan voor mezelf verbeteren dat ik dichter op een buitenspelsituatie zit, zodat ik er zelf ook over kan beslissen of het wel of geen buitenspel is.”

Een opmerkelijke wedstrijdsituatie bleef haar bij. “Tijdens de wedstrijd was er onenigheid voor wie de ingooi nou was. Terwijl ik duidelijk aangaf dat hij voor het KNVB team was. Vervolgens schreeuwde een staflid van Feyenoord naar de speler die tegenstribbelde ‘je ziet toch dat het voor hun is! Omschakelen!” Alles verliep verder naar wens, ik heb een paar jongens complimenten gegeven omdat ze zoveel inzet toonden. Zowel de spelers, als de staf en en toeschouwers waren erg sportief. Er werden niet zoveel overtredingen gemaakt. En als er dan wat gebeurde dan werden altijd meteen handjes geschud. De stafleden heb ik weinig gehoord. Ze riepen alleen “scheids” als ze wilden wisselen. Weinig gezeur vanaf de tribunes, er werd geklapt als iemand een mooie actie maakte.”

Er was zeker ruimte voor humor tijdens de wedstrijd, aldus Kayleigh van Ee. “Een paar jongens kenden elkaar al van school. Toen een speler van Feyenoord een panna maakte bij zijn vriend ging iedereen lachen. Nadat de speler van Feyenoord de bal had afgespeeld gaf hij zijn vriend een high five.” Het verliep dus allemaal heel sportief. “De sfeer na afloop was goed, alle officials werden netjes bedankt. De spelers dolden onderling nog wat met elkaar en gingen vervolgens naar binnen om te douchen. Leergierig als ze is is er ook ruimte voor opbouwende zelfkritiek. “Ik had een intensievere warming up moeten hebben. Na de wedstrijd had ik nog even een korte nabespreking met de andere officials, die had wel wat langer gemogen.” Ruimte voor verbetering is er al. spoedig “De eerstvolgende wedstrijd die ik mag gaan fluiten is zowat een thuiswedstrijd voor mij. Ik mag CVV Zwervers JO13-1 tegen BSC’68 JO13-1 voor de competitie gaan fluiten.”