Laatste fluitsignaal: Eddy van Yren

Laatste fluitsignaal: Eddy van Yren

ROTTERDAM – De scheidsrechter. Een niet te onderschatten onderdeel van het amateurvoetbal. Daarom wordt er voortaan op maandag bij de website www.regiorijnmondvoetbal.nl naar de mening en ervaringen van de man in het zwart. Hoe heeft hij of zij hun wedstrijd in het weekeinde  beleefd? Was hij zelf tevreden, hoe was de sfeer van de wedstrijd en hoe reageerden de beide elftallen plus het publiek? Was de arbiter van dienst foutloos of toch kritisch op zichzelf? Deze week in samenwerking met SOM, Scheidsrechters op Maat: Eddy van Yren.

Wedstrijd: Geldrop – Nemelaer

Klasse: Eerste klasse C, afdeling Zuid I

Uitslag: 1-2

Sportpark: De Kievit Geldrop

Tenue: Nike geel

Fluit Fox 40

Voorbeeld: Bjorn Kuipers

Toeschouwers: Rond de 200.

Kaarten: Vijf maal geel, twee rode kaarten. Een direct een na tweemaal geel.

Algehele indruk: “Na een vrij weekend, om 12.15uur  met goede moed vertrokken richting Geldrop. Ondanks de vele regenval zou de wedstrijd gewoon doorgaan aangezien Geldrop een kunstgrasveld als hoofdveld heeft. Eenmaal daar aangekomen bleek dat de waterafvoer niet goed werkte en dat het kunstgrasveld wel erg nat was. Gelukkig niet te nat en niet gevaarlijk en konden we gewoon beginnen.

Helaas bleek in deze wedstrijd dat het respect naar een scheidsrechter weer ver te zoeken was. Na tien minuten moest ik een speler van Geldrop met een directe rode kaart wegsturen wegens natrappen en vanaf dat moment moest ik het bij elke beslissing ontgelden bij zowel spelers, trainers als supporters. Toen ik in de 44-ste minuut ook nog een tweede speler van Geldrop met zijn tweede gele kaart wegstuurde ontspoorde de boel helemaal. Dit voorval gebeurde nabij de zijlijn in de buurt van de dug-outs en tribune, waardoor ik direct werd aangevlogen door spelers en trainers en allerlei verwensingen van de supporters naar mijn hoofd kreeg. Na deze commotie was het rust en vonden deze supporters het uiteraard weer nodig om tijdens mijn wandeling naar mijn kleedkamer weer het één en ander te roepen. Gelukkig kreeg ik van  Geldrop wel goede begeleiding tijdens deze wandeling.

In de tweede helft waren de frustraties nog wel hoog, maar bleef het redelijk rustig. Ook omdat ik in de tweede helft “Regel 18” een aantal keer heb toegepast en het daardoor naar mijn mening niet volledig escaleerde. Ondanks alle negativiteit wil ik toch 1 speler complimenteren van Geldrop. Dit was niet alleen de jongste van het veld (21 jaar) en de beste speler van het veld, maar ook diegene die de hele wedstrijd rustig bleef, zijn teamgenoten probeerde te kalmeren en mij met respect bleef behandelen. Hij had ook als 1 van de weinigen het fatsoen om mij na afloop een hand te geven. Grote klasse!!

In de bestuurskamer na afloop, waar normaal gesproken alle emoties zijn bedaard, was het helaas nu niet zo. Sommigen vonden het nodig om tijdens het invullen van het wedstrijdformulier nare opmerkingen te maken. Waar ik normaal gesproken na afloop eerst nog wat drink en een praatje maak voordat ik naar huis ga, voelde ik mij nu totaal niet op mijn gemak en ben direct naar huis gegaan. Nadenkend over de wedstrijd op de terugreis van vijf kwartier, sta ik nog steeds achter al mijn beslissingen en ben ik wellicht door regel 18 nog coulant geweest in sommige gevallen. Voor mijn gevoel dus best een goede wedstrijd gefloten, maar helaas wel één met nare bijsmaak.”

Lees meer over de spelers: