Laatste fluitsignaal: Bernard Elissen

Laatste fluitsignaal: Bernard Elissen

ROTTERDAM – De scheidsrechter. Een niet te onderschatten onderdeel van het amateurvoetbal. Daarom wordt er op maandag op de website www.regiorijnmondvoetbal.nl naar de mening en ervaringen van de man of vrouw in het zwart gevraagd. Hoe heeft hij of zij de wedstrijd in het weekeinde beleefd? Was hij of zij zelf tevreden, hoe was de sfeer van de wedstrijd en hoe reageerden de beide elftallen plus het publiek op de leiding? Was de arbiter van dienst foutloos of toch kritisch op zichzelf? In samenwerking met SOM, Scheidsrechters op Maat. Dé database voor arbiters. Deze week: Bernard Elissen.

Wedstrijd:  Sliedrecht – Goes

Klasse: KNVB beker

Plaats:  Sliedrecht

Naam sportaccommodatie: De Lockhorst

Scheidsrechterstenue: Nike

Fluit: Tornado

Voorbeeld(en): Kevin Blom

Aantal toeschouwers: 250

Eindstand: 1-0

Kaarten: 3

Algehele indruk: Wedstrijd met veel kansen, die onbenut bleven, maar die tot het einde spannend bleef. Verder was het niveau tussen hoofdklasser en eerste klasser niet te zien.

Bernard Elissen is een regelmatige bezoeker van de regio ‘Groot’ Rijnmond, waartoe onder meer Rotterdam en de Drechtsteden behoren. Als fluitist heeft hij veel in z’n mars, maar het is nog steeds wachten op de grote doorbraak voor deze Udenhouter, die zijn hand niet meer omdraait voor een hoofdklasser en/of eerste klasser. Het zou leuk voor hem én goed voor het voetbal zijn als hij naar de landelijke divisie zou promoveren, want daartoe is de kleine maar grootse scheidsrechter uit Brabant afkomstig – die regelmatig fluit voor Scheidsrechters op Maat – zeer goed in staat.

“In Sliedrecht werden we prima aan de poort opgewacht en daarna zijn we niets te kort gekomen”, zo vangt Bernard Elissen zijn verslag van de wedstrijddag aan. Hij was na twee keer 45 minuten tevreden over z’n prestaties. “Ik ben altijd iemand die wil laten voetballen en dus veel voordeel geef. De wedstrijd had veel strijd en passie maar echt goed was het niet. Wat ik nog zou kunnen verbeteren aan mezelf zou ik zelf niet weten; dat laat ik aan anderen over om dat te beoordelen. Ik ben wie ik ben en zo fluit ik al jaren en heb bereikt waar ik nu sta. Ik durf gerust te zeggen dat ik overal (bijna) een graag geziene scheidsrechter ben.”

Tijdens de wedstrijd had Elissen ook goed contact met de spelers. “Een uitspraak van een speler is me bijgebleven. Die was van een speler die langs me liep en zei dat ik kleine dingen wel heel juist zag. Waarop ik hem aankeek en zei ‘ja, sorry, heb niet voor niets een bril op’. Een bijzonder voorval op spelregelgebied had plaats tijdens een aanval. “Bij een moment van een heel gevaarlijke uitbraak floot ik voor een overtreding, waarna iedereen riep om ‘rood’, maar duidelijk was nadien op de beelden te zien dat ik gelijk had en dat ‘geel’ de juiste beslissing was.”

Dat een wedstrijd soms wel en soms niet sportief verloopt vindt Elissen logisch. “Soms moet je de emotie van spelers en begeleiders ook laten gaan. Het is en blijft een spel, waarbij iedereen wil winnen. Maar spelregel kennis is bij sommige betrokkenen ver te zoeken en dan kun je wel eens discussies krijgen. De verliezende partij had dingen gezien die er niet waren, maar dat heb je bij elke wedstrijd. En dat is dan voor mij ook wel de charme van het amateurvoetbal.”

Op humoristische situaties let de Brabander niet zo. “Ach wat is humor? Ik ben 90 minuten bezig met de wedstrijd. Er wordt wel eens wat gelachen, maar voor humor moet je naar het theater.” De sfeer na afloop was rustig. “Er werd nog een beetje gemopperd, maar na de douche was het weer over en konden we met z’n allen gewoon weer verder met de orde van de dag.” Zelfreflectie heeft Elissen voldoende. “In de 90-ste minuut gaf ik geen strafschop, maar na het zien van gemaakte tv beelden zag ik dat ik fout zat. Het was zeker een strafschop. Hier had ik dus voor moeten fluiten, maar deed dat niet. Dus zo zie je maar dat ook scheidsrechters mensen zijn die fouten maken.”

“Aankomend weekend heb ik nu nog niets in mijn agenda staan. Maar dat gaat zeker nog wel gebeuren. Het enige wat er nu alvast staat is de topper in december bij de Eredivisie Vrouwen tussen Ajax en ADO Den Haag in Amsterdam. Die promotie, dié komt er nog wel een keer.”