Laatste Fluisignaal: Alfred Sturz

Laatste Fluisignaal: Alfred Sturz

ROTTERDAM – De scheidsrechter. Een niet te onderschatten onderdeel van het amateurvoetbal. Daarom wordt er voortaan op maandag bij de website www.regiorijnmondvoetbal.nl naar de mening en ervaringen van de man in het zwart gevraagd. Hoe heeft hij of zij hun wedstrijd in het weekeinde beleefd? Was hij zelf tevreden, hoe was de sfeer van de wedstrijd en hoe reageerden de beide elftallen plus het publiek? Was de arbiter van dienst foutloos of toch kritisch op zichzelf? In samenwerking met SOM, Scheidsrechters op Maat. Deze week: Alfred Sturz.

Wedstrijd: LMO – Zwarte Pijl

Klasse: Oefenwedstrijd

Plaats: Rotterdam

Scheidsrechterstenue: Geel shirt dat we tijdens de bekerfinale AZ-Ajax mochten ontvangen, zwarte bijbehorende broek, zwarte kousen van een ander merk.

Fluit:  Fox 40, dit keer mijn paarse exemplaar.

Voorbeeld:  Danny Makkelie, vanwege zijn rustige uitstraling. Hij was degene die er tijdens een voorlichtingsavond voor zorgde dat ik de BOS-cursus ging volgen.

Toeschouwers: stuk of 20 op de tribune, stuk of 10 à 15 voor de kantine (aan het bier?)

Eindstand:  3-1

Kaarten: 2 x geel

Algehele indruk: Rustig verlopen wedstrijd met af en toe een wat stevigere inzet, maar wat mij betrof gingen de spelers op dat punt nooit te ver. Ook vanaf de bank geen wanklank. En dat mag ook wel eens gezegd worden.

Alfred Sturz fluit al geruime tijd voor de KNVB. Je kunt hem gerust een zeer ervaren scheidsrechter noemen, die geen enkele uitdaging uit de weg gaat. Op zijn Facebookpagina was een reactie te lezen, dat de oefenmatch LMO – Zwarte Pijl  geen gemakkelijke wedstrijd zou worden. Deze wedstrijd – overigens geregeld via Scheidsrechters op Maat, zou zelfs een beetje beladen zijn. Maar Alfred Sturz had er geen enkel probleem mee, zo liet hij na afloop weten.

“Ik heb de wedstrijd erg plezierig gevonden, vooral omdat beide ploegen respect voor elkaar hadden en een leuke pot op de mat wilden leggen. Na de eerste 20 minuten, die wat aftastend verliepen, kwam er wat meer inzet van beide kanten” aldus Alfred Sturz. “Ik hoor het wel vaker, ook door de jaren heen blijkt dat uit rapporten, maar ik schijn een bepaalde rust uit te stralen die er voor zorgt dat de spelers mijn beslissingen (meestal) accepteren. En dat gebeurde afgelopen zaterdag dus ook. Wat ik ook belangrijk vindt en wat mij wel goed afgaat is dat ik de spelers met respect benader en dat ook uitdraag naar hen toe. Als je de spelers met u en meneer aanspreekt tijdens de wedstrijd (en dat doe ik bijna altijd), toon je respect en krijg je ook al vaak een stukje respect terug.”

Sturz ziet voor zichzelf wel verbeterpunten. “Mijn conditie. Ik train niet, want daar heb ik, ook toen ik nog voetbalde, een broertje dood aan. Laat mij maar lekker fluiten, dan train ik vanzelf wel vind ik. Vandaar ook dat ik liefst op een doordeweekse dag een vriendschappelijke wedstrijd fluit (of voor de één of andere cup) en op zaterdag mijn wedstrijd voor de KNVB fluit. En ja, als je dan alleen maar op zaterdag bezig bent dan wil de snelheid er het laatste halfuur wel eens een beetje uitraken. Een ander verbeterpunt is, dat ik nog wel eens de diagonaal door de middencirkel doe, waardoor ik af en toe de spelers in de weg loop. En soms de bal. Moet ik echt nog op letten.”

De arbiter uit Zoetermeer was tevreden over de sportiviteit op het veld. “Op één toeschouwer na was men op en rond het veld erg sportief. Maar aangezien ik de spelers veel belangrijker vind trek ik me meestal (en ook nu) niets aan van wat toeschouwers roepen. Behalve als ze me een bierdouche geven (vorig seizoen heb ik die “eer” mogen ondergaan, waarna ik die betreffende wedstrijd definitief heb gestaakt). Verder een aantal keer gehoord, dat spelers, van beide partijen, elkaar corrigeerden waar het ging om gemaakte overtredingen. Het zal ongetwijfeld schelen dat er sprake was van een vriendschappelijke wedstrijd, maar toch.” Sturz werd goed verzorgd door de ontvangende club. “Vooraf de wat mij betreft gebruikelijke koffie met een kletspraatje (met vaak een grote inbreng van mijn kant). Tijdens de rust kon ik gewoon halen in de kantine wat ik wilde, dat werd dus een rooibos thee met suiker.

Na afloop idem, dus wederom een rooibos thee. Maar de club bood me ook nog wat anders aan. ‘Wilt u wat te eten scheids? Nee hoor dank u wel. Echt niet? Nee echt niet.’ Paar minuten daarna, ‘weet u zeker dat u niets wilt? Ja echt zeker, dank u wel.” Tijdens en na de wedstrijd was de sfeer humorvol en ongedwongen. “Een speler die een teamgenoot vroeg of hij over een graspolletje was gestruikeld. We speelden op kunstgras. Ik ben al babbelend met spelers het veld afgelopen en ook nadat ik had gedoucht en me aangekleed had heb ik op weg naar de kantine nog even wat gesproken met wat mensen. Jammer was alleen dat er in de kantine werd gerookt. Weliswaar pas na afloop van de wedstrijd, maar toch.”

 

Lees meer over de spelers: