Klupp-held van de Week: Nikki de Nooijer (HOVDJSCR)

Klupp-held van de Week: Nikki de Nooijer (HOVDJSCR)

ROTTERDAM – De Klupp-held is iemand die door zijn vereniging is genomineerd vanwege zijn verdienste voor de vereniging. Iemand die in de schaduw feitelijk onvervangbaar is. De lijntrekker, schoonmaker, keukenhulp, barpersoneel, wasvrouw, materiaalman, vlagger, lid van de werkploeg of jeugdleider. Iemand die bereid is om zijn of haar tijd op te offeren in het belang van anderen. Iemand die nooit klaagt, niet om aandacht vraagt en bij nacht en ontij klaar staat. Iemand die het verdient om eens een schouderklopje te krijgen of door het Barendrechtse sportmerk Klupp sportswear in de schijnwerpers te worden gezet.

Het enige jurylid van de rubriek Klupp-held van de Week moest bij de poort van het complex van HOVDJSCR aan de rand van het Kralingse Bos in Rotterdam even slikken. Klupp-helden zijn er in de afgelopen maanden in alle soorten, maten, leeftijden en functies geweest, maar Nikki de Nooijer deed iets met de avond van Pim Blokland. De vrouw die de kantine van de derdeklasser aan de rand van de wijk Crooswijk runt, deed het besef weer groeien dat er in het leven veel te koop is behalve  gezondheid. “In het verleden heeft Egbert Hadders een keer De Taart ontvangen, omdat hij ondanks lichamelijke ongemakken scheidsrechters voor onder meer de Regio Rijnmond Cup bleef aanstellen. Heel verdiend. We krijgen een mail van Peter Kok en Aad Hagestein of ze Nikki de Nooijer konden nomineren voor de Klupp-held van de Week. dat kon, iedereen kan iemand nomineren, maar het verhaal van deze jonge dame maakte deze editie van Klupp-held van de Week in mijn optiek heel bijzonder. Wat een respect heb ik voor deze vrouw. MS-patiënt en het leven zo nemen als het nu is. Ik kan alleen maar diep respect hebben voor iemand die zo in het leven staat.”

Blokland vervolgde: “Iedereen die is gekozen tot Klupp-held van de Week verdient het op zijn of haar manier. Iedereen verdient de schijnwerpers, maar van Nikki de Nooijer werd ik even stil. Die plukt nog iedere dag en heeft besloten om dit seizoen voor Zwervers te spelen, omdat ze wilde proberen om op dit niveau ook mee te kunnen, omdat ze later geen spijt wilde hebben dat ze dat in Capelle aan den IJssel niet zou hebben geprobeerd. De kantine van HOVDJSCR doet ze bijna in haar eentje en klagen komt niet in haar woordenboek voor. Ze wil behandeld worden zoals iedereen en bovenal zeker niet zielig gevonden worden. Dan ben je in mijn ogen wel zo vreselijk sterk. Ik werd er gewoon stil van. Wat een bijzondere vrouw. Zo vreselijk knap hoe ze met haar ziekte om gaat. Ik heb even een paar dagen in het Maasstad ziekenhuis gelogeerd. Geen zwaar verhaal, terwijl ze alle reden heeft om op te geven of thuis te blijven. Maar de kantine van HOVDJSCR draait om haar en zij vindt het de gewoonste zaak van de wereld.”

Nikki de Nooijer heeft bij het bezoek van Pim Blokland voor de uitreiking van het tenue voor de Klupp-held van de Week geen idee dat het om haar ging. De partner van eerste elftal-speler Lesley de Nooijer ging er vanuit dat de prijs naar een van de andere hard werkende vrijwilligers van de club zou gaan. “Ik zit pas twee jaar bij HOVDJSCR. Er doen hier meer mensen veel voor de club, dus het was logisch geweest dat zij in het zonnetje waren gezet. Ik was echt verrast en ja ook best wel een beetje geëmotioneerd toen bleek dat het bestuur mij had voorgedragen. En toen de hele selectie bij de uitreiking van het tenue door Pim Blokland was het wel erg veel aandacht. Dat hoeft van mij allemaal niet. Ik ben geen patiënt, gewoon een van de mensen van de club,” aldus de heldin. Ze heeft net vier dagen in het Maasstad ziekenhuis achter de rug, maar praat of ze zojuist is hersteld van een klein griepje. Ze hebben meer vlekken op mijn hersenen gevonden, dus had moeite met mijn armen en benen. En ja, die heb je wel voor alles nodig. Ik ben daarom vanwege de verlammingsverschijnselen vier dagen aan het infuus gegaan en kan er daardoor weer een paar weken tegenaan.” De Nooijer noemt zichzelf een nuchter persoon en dat is feitelijk overbodig. Je hoort haar als MS-patitent niet klagen en ze neemt het leven vooral met een straaltje zonneschijn. “Wat gaat dat gaat en wat niet gaat, gaat gewoon niet. Maar klagen is geen optie. Bovendien blijf ik bij HOVDJSCR komen, want als ik er niet ben, kan de kantine niet open.”

Dus zou De Nooijer er graag mensen aan de rand van het Kralingse Bos graag mensen bij hebben. “Maar jij tussen roepen en doen, zit nog een verschil. Maar als er geen mensen bij komen, blijf ik gewoon doen wat ik kan. Lesley speelt zijn wedstrijden in het eerste, dus ik ben er toch. En als mijn armen en benen mij niet in de steek laten, komt het allemaal goed. Maar extra handjes in de keuken op zondag zou bijvoorbeeld wel fijn zijn,” aldus De Nooijer. Zij noemt zichzelf een kind van Maasstad. Met haar partner verhuisde ze mee naar XerxeDZB toen hij daar ging spelen en ze is sinds twee jaar een vaste waarde in de organisatie van HOVDJSCR. “Na de diagnose van MS ben ik mijn baan kwijt geraakt. Als hij daar niet was gaan spelen, was ik nooit iets bij de club gaan doen. Maar nu voel ik mij een deel van de club. Sterker nog, ik heb het bestuur al laten weten dat ze volgend seizoen weer op mij kunnen rekenen. Dus eigenlijk kan Lesley volgend seizoen nergens anders gaan spelen. Wat ik wil hem wel zien spelen. Hij heeft nagedacht over het spelen voor een andere club, maar door mijn besluit is het voor tachtig procent zeker dat hij bij HOVDJSCR blijft,” de Klupp-heldin lacht, maar weet maar al te goed welke waarde haar partner heeft.

“Hij is mijn rem,” zegt ze wat serieuzer. “Meneer de Nooijer is belangrijk voor mevrouw De Nooijer. Ik wil alles doen, ervaren en meemaken. Maar ja, dat gaat niet altijd, of niet altijd even makkelijk en dan is hij er voor mij. Onvoorwaardelijk. Hij is mijn grote steun. Mijn alles. Dat mag best gezegd worden. Lesely is heel belangrijk voor mij, maar hij moet wel bij HOVDJSCR blijven voetballen, want ik heb de voorzitter al gezegd dat ik volgend seizoen gewoon de kantine blijf doen. Soms gaat het niet altijd in het tempo dat ik graag wil, maar het komt goed. Oh ja, en meneer De Nooijer moet niet meer mijn Klupp-tenue zitten. Hij heeft het nog dezelfde avond dat ik het van Pim Blokland kreeg gepast, maar mooi dat hij dat niet krijgt. Prachtig zwart, sat draag ik zelf op de trainingsavond van de meiden van Zwervers. Het staat geweldig en heeft speciale waarde omdat mensen moeite hebben gedaan om mij het te laten ontvangen als Klupp-held. Heel lief van het bestuur en Pim Blokland. Ik voelde mij echt vereerd. Heel bijzonder.” Pim Blokland schiet in de lach. “Bijzonder, er was deze avond maar een persoon bijzonder en dat was deze Klupp-heldin. Wat een kracht en wilskracht. Zo knap.”

 

 

 

Lees meer over club: HOVDJSCR
Lees meer over de spelers: