Klupp-held van de Week: Jelle Kort (Pernis)

Klupp-held van de Week: Jelle Kort (Pernis)

ROTTERDAM – De Klupp-held is iemand die door zijn vereniging is genomineerd vanwege zijn verdienste voor de vereniging. Iemand die in de schaduw feitelijk onvervangbaar is. De lijntrekker, schoonmaker, keukenhulp, barpersoneel, wasvrouw, materiaalman, vlagger, lid van de werkploeg of jeugdleider. Iemand die bereid is om zijn of haar tijd op te offeren in het belang van anderen. Iemand die nooit klaagt, niet om aandacht vraagt en bij nacht en ontij klaar staat. Iemand die het verdient om eens een schouderklopje te krijgen of door het Barendrechtse sportmerk Klupp sportwear in de schijnwerpers te worden gezet. De Klupp-held van deze Week is Jelle Kort, allesdoener bij Pernis.

Bestaat er nog een leven naast voetbal en Pernis voor Jelle Kort. Het antwoord moet eigenlijk nee zijn, maar de inwoner van het dorp onder de rook van Rotterdam doet ook nog een opleiding voor rijinstructeur. De negentienjarige Kort moet op den duur de rijschool in Hoogvliet van zijn moeder Klarien overnemen. Tot die tijd wordt zijn leven vooral bepaald en beheerst door voetbal. Tot zijn elfde speelde hij bij Excelsior Pernis, dat later samen met DOTO opgaan in vv Pernis. “Ik heb een bindweefselziekte, met een moeilijke naam het syndroom van Ehlers-Danlos. Type drie niet te vergeten,” lacht het lijdend voorwerp in de kantine van zijn favoriete voetbalvereniging. “Heel simpel betekent het dat ik vanaf mijn tiende jaar problemen heb met armen en knieën die uit de kom schieten. Dan is voetballen niet de meest handige sport om te doen. Maar ja, ik ben geen type voor dammen. Zwemmen en fietsen gaat eigenlijk probleemloos. Ik heb nog een jaar in de B-2 gekeept, maar dat was omdat ik eigenwijs was. Maar niet handig, maar ach ja. Je kunt maar gek zijn van het spelletje.”

Kort werd genomineerd door het bestuur van Pernis, omdat hij zich zo inzet voor de vereniging. “Ik train de E-2 en C-2 en verder ben ik de vaste grensrechter van het eerste elftal en ben ik bijna elke avond door de weeks en op zaterdag achter de bar te vinden. Ja er gaan aardig wat uren in de club zitten, maar ik doe het graag. Ik doe bovendien in Vlaardingen de D-1 van DVO’32, omdat een kennis mij vroeg of ik hem kon helpen. Ik had nog tijd over, dus waarom niet. DVO’32 is een leuke club, maar Pernis is een deel van mijn leven geworden. En ik een deel van Pernis. Iedereen is daar gelukkig mee. Ik vooral.” Voordat Kort het oranje Klupp-shirt als cadeau aantrekt, doet hij eerst zijn Cambuur shirt uit. De supervrijwilliger van Pernis heeft bovendien PSV-sokken aan. Voetbal beheerst zijn leven. Hij heeft samen met zijn moeder een jaar in Friesland gewoond en daar zijn voorliefde voor Cambuur aan overgehouden. Maar Feyenoord is zijn grootste liefde en de wedstrijd Feyenoord-Cambuur in de Kuip ziet hij het liefst in een gelijkspel eindigen. “Dan is iedereen tevreden. Maar als het er om spant, heeft Feyenoord de voorkeur. Maar Cambuur is een goede tweede.”

Kort is op basis van trainingsuren van mening dat Pernis meer een club is dan DVO’32. “In Vlaardingen zijn mensen meer op het eerste elftal gericht en minder op de jeugd. Maar daar hebben ze ook maar vijftig tot zestig jeugdleden. Daarentegen mag ik in ruil voor het trainen en cursus via DVO’32 bij de KNVB volgen. Bij Pernis liggen zaken anders. De club is veel groter en er wordt meer in jeugd geïnvesteerd. En ik ken ook bijna iedereen. Het is eigenlijk een grote familie hier in het dorp. Als ik bij de bakker of in de supermarkt kom, is er altijd wel iemand die mij groet, of ik hem of haar. De wereld hier is letterlijk maar een dorp. Daar is Vlaardingen veel te groot voor. Maar ik vind het trainen bij beide clubs leuk. Ik ga de rijschool van mijn moeder overnemen, maar als ik betaald trainer zou kunnen worden, ga ik misschien twijfelen. Maar ik heb nu ook alle tijd voor voetballen. De cursus voor rijinstructeur is maar twee dagen per week. Alle andere uren kan ik aan Pernis en DVO’32 besteden. Dat zijn er rond de dertig hier in het dorp en nog eens vier in Vlaardingen. Maar ik doe het graag. Ik doe het niet voor het geld. Ja, misschien later, maar dat is nu vooral liefdewerk oud-papier. Maar dat doen alle vrijwilligers. Ik niet uitgezonderd. Maar niet alle vrijwilligers worden zo geëerd als ik. Ik vind dat erg leuk van de club en Klupp sportswear niet te vergeten. Niet omdat ik nu in het middelpunt van de belangstelling sta, maar vrijwilligers zijn van levensbelang voor voetbalclubs. Dan is het eluk als ze voor hun werk worden gewaardeerd. Als grensrechter van het eerste zijn ze niet altijd blij met je, maar verder is iedereen altijd heel aardig tegen mee op de training en achter de bar. Zoals ik al aangaf, ik heb een grote familie. 750 Pernis-leden.”

Lees meer over club: Pernis
Lees meer over de spelers: