De wereld volgens Jasper de Muijnck (deel 22)

De wereld volgens Jasper de Muijnck (deel 22)

ROTTERDAM – De Nederlandse school in Hongarije. Een mooie nieuwe uitdaging, kan je een wekelijkse column schrijven over je belevenissen in Hongarije als trainer coach uit de regio, was de vraag? Ik ga het weer proberen. Deze week: internationaal toernooi in Slowakije

In de voorbereidingsperiode op de tweede seizoenshelft spelen we veel internationale wedstrijden om de weerstand voor onze teams hoog te maken. Dit weekend hadden we een U19 toernooi in Nitra Slowakije (spelers geboren na 1 januari 1997). Dit toernooi bezochten we met onze U19 trainingsgroep (spelers geboren in 1998 en 1999). We hebben in de winterperiode besloten om meer jonge talentvolle spelers door te schuiven naar hogere leeftijdscategorieën om ze zo meer weerstand te geven gedurende de trainingen in de week. In de competitiewedstrijden op zaterdag zullen er enkele in de hogere teams spelen en anderen in hun eigen team. Omdat er in Hongarije geen U18 team is, moeten de talenten van U17 (geboren in 1999) tegen spelers uit 1997. In deze regio is het doorschuiven totaal niet aan de orde.

Het toernooi bestond uit de nummers een uit de Tsjechische en Slowaakse competitie, de nummer twee uit Slowakije en een ander team uit Hongarije, Vacs. De wedstrijden waren tweemaal dertig minuten, twee op zaterdag en twee op zondag. Wij zijn gewend aan schitterende accomodaties in Nederland met ruime kleedkamers en een kantine. Dat is hier niet het geval. Vaak bestaat het complex uit een ‘bufé’, een loketje waarachter een dame staat en waar je wat drinken en snoep kan kopen. Verder zijn er kleedkamers verschillend van gemetselde ruimtes tot portocabines. In Nitra ligt de academie naast het stadion. In het stadion is zijn er grote ruime kleedkamers en een businessruimte (helaas tijdens dit toernooi alleen beschikbaar voor het thuisteam). Op het complex zijn er nog 4 kleedkamers in portocabines. De grootte van deze kleedkamers is ongeveer zes maal twee meter zonder sanitaire faciliteiten. Deze zijn buiten de kleedkamer, de douches in een aparte portocabine en de toiletten op 25 meter loopafstand.

Het is hier ook winter zoals jullie zullen begrijpen en om tussen de wedstrijden nu met 22 spelers en vijf man begeleiding in deze kleedkamers te zitten gaat ook niet echt. Daarom werd er beloten om tussen de twee wedstrijden maar in de bus te gaan zitten, zodat we in ieder geval warm konden blijven. De toernooiorganisatie had verder alles goed geregeld; een behoorlijk hotel om te overnachten, een restaurant voor het diner op zaterdag en een lunch op zondag.

De wedstrijden waren voor ons erg goed om te spelen. We kunnen wat betreft het voetbalspel meer dan goed meekomen. Wat betreft het fysieke aspect kwamen we geweldig in de problemen. Het was goed om te zien dat het pressiespelletje dat we probeerden te spelen ook oudere teams in de problemen kan brengen. We werden geconfronteerd met het feit dat met zoveel ruimte in je rug spelen tegen deze teams met oudere spelers zeer lastig is. We hebben drie keer verloren en een keer gelijkgespeeld. Voor onze eigenaar een slecht resultaat, voor iedereen in de academie een bevestiging dat we op de goede weg zijn. Omdat we een redelijk nieuwe groep hebben gevormd was het voor mij belangrijk om ze twee dagen bij elkaar te hebben en ze tot een groep te vormen.

Tijdens het toernooi heb ik een, voor hier nieuwe, manier geïntroduceerd om te komen tot regels / afspraken. Hier is men gewend dat de baas (trainer) regels aangeeft en ze als een politieagent bewaakt. Ik heb nu geproberd om een andere manier te gebruiken, een manier die heel succesvol was bij mijn teams in Nederland. We hebben de groep in kleine groepjes verdeeld en ze aan tafels met elkaar gezet. Ze kregen de opdracht om de doelstelling voor de komende periode te formuleren en aan te geven wat daar voor nodig was met elkaar. Omdat dit totaal nieuw is, ook voor de begeleiding, was er ook een begeleidingsgroepje samengesteld. De groepjes werden gevraagd hun besproken zaken te vertellen en er werd na feedback van iedereen een samenvatting van alle besproken zaken gemaakt.

In de uitkomst was goed gezien dat ze dit voor de eerste keer deden. Uiteraard werd de doelstelling “voor de titel spelen” en “plaatsing voor de jeugd Champions League volgend seizoen” (alle spelers kunnen dan ook nog in het team spelen). Uit de afspraken die ze nodig hebben, kwam ook “respect, omgaan met elkaar, topsportleefstijl, corrigeren, op tijd zijn en samen doen” naar voren. Door het op deze manier te doen zijn het regels en afspraken geworden van hen zelf en is correctie een stuk makkelijker en hoeft de trainer niet altijd politieagent te spelen. Dat is voor deze trainer beter, omdat hij geen persoonlijkheid heeft om dit goed te doen. Dit kwam ook uit de samenvatting van het gesprek naar voren. Het was voor hem confronterend, omdat spelers normaal gesproken hier geen kritiek leveren (althans in openbaarheid) op hun trainer. Het is nu aan mij om hem te helpen zich verder te ontwikkelen op het gebied van leidinggeven en omgaan met een groep met een mening. Hij was hiervoor trainer bij lagere leeftijdscategorieën waar eigen mening nog niet zo in beeld was.

Een enorme smet op het toernooi was dat de deur van onze portocabine was ingetrapt en er geld en pasjes gestolen waren. De bewakingscamera’s werkten niet, kapot en geen geld om te laten maken. Het is interessant om een Slowaaks politiebureau van binnen te zien. Ook een heel andere wereld dan in Nederland.

Tot volgende week, Jasper

Lees meer over de spelers: