De Taart: Walter van Giesen

De Taart: Walter van Giesen

PERNIS – De beroemdste banketbakker van de regio Rijnmond en ver daar buiten, banketbakkerij Dekker uit Pernis, is in de voetbalwereld hard op weg om uit te groeien tot een fenomeen. Een fijnproever van het regionale amateurvoetbal met een eigen smaak en eigenwijze mening en bovenal de bovenste beste bakker. In twee seizoenen heeft Dekker er voor gezorgd dat zijn taart is uitgegroeid van een taart tot De Taart. Vers gemaakt in eigen bakkerij en een traktatie voor twintig personen, wordt De Taart van bakker Dekker elke week met open armen en hongerige blikken ontvangen. Bakker Dekker was geen voetbalkenner, maar is langzaam maar zeker wel een echte liefhebber geworden. De Pernisser smulpaap kiest dus elke week als enige de bestemming voor zijn taart. Bakker Dekker komt vaak tot logische, maar soms ook tot verrassende keuzes voor de bestemming van zijn dagverse bouwsel. Kijk daarvoor op de website van de Bakker der bakkers www.banketbakkerrijdekker.nl

De bakker was in een goede doen. De zon scheen door de achterdeur van banketbakkerij Dekker de bakkerij in. De voorbereidingen op de Pasen zaten er bijna op. Op een krukje genoot hij even met een kop koffie. Van niets. Van het leven. Van de eenvoud. “Weet je,” zo sprak hij nuchter. “Vorige week ontstond er na de Taart voor Henk van Stee op Facebook een kleine discussie wie de beroemdste bakker was. Louis de Spartabakker of Bakker Dekker. Afdeling lekker belangrijk. De Spartsbakker ken ik niet, maar elke bakker is een man naar mijn hart. Het schijnt dat hij elke eerste training van Sparta een grote taart na de selectie bracht. Een prima geste. Ik hoef geen vergelijking aan te gaan. Wij doen als banketbakkerij Dekker elke week de Taart, en net als Louis de Spartabakker op gevoel. Gevoel heeft niets met belangrijk te maken. Dat komt van binnenuit. Ik voel geen concurrentie. Het is veel belangrijker om te geven en van het leven te genieten. Daar moest ik zaterdag aan denken toen ik het verhaal van grensrechter Van Giesen las. scheidsrechter bij de jeugd van Sportclub Monster die door de dames van HBSS werd gered na een hartstilstand. Dat geeft te denken als je hier met een straal lentezon van de koffie geniet. Het leven is kostbaar, zeker als het zo over is. De dames van HBSS zijn echte heldinnen, maar al in ieder medium aan bod gekomen. Ga maar lekker het leven vieren met Walter van Giesen. Als iemand weet hoe kostbaar het is, is hij het.”

Van Giesen is met zijn vrouw net even terug van een korte wandeling. Genoten van de zon. Heel simpel. Bij de Taart vertelt hij naar schatting wel voor de vijftigste keer het relaas van de wedstrijd van zijn zoon in Schiedam bij HBSS. “Ik vlag altijd, maar deze wedstrijd waren de trainer, speler van het eerste elftal, er niet bij, omdat ze anders niet op tijd voor hun eigen wedstrijd konden verzamelen. Daarom was ik met een andere ouder ook de trainer van het elftal. Leuk, maar ik heb ook gewoon gevlagd. In de eerste helft niets aan de hand en ook in de rust niet. We beginnen aan de tweede helft en na een minuut schijn ik omgevallen te zijn. Ik kwam pas weer bij kennis toen ze mij op een brancard in de ambulance brachten. Dat stuk er tussen hebben ze mij later verteld, maar daar heb ik helemaal niets van meegekregen. Ja beetje onwerkelijk natuurlijk,” aldus de inwoner van Monster nuchter. Zijn vrouw en dochter, onderweg naar een hockeywedstrijd bij Klein Zwitserland, keerden hals overkop terug om Van Giesen in het ziekenhuis in Rotterdam te bezoeken. “Aanvankelijk dacht ik door een telefoontje van mijn zoon dat Water was gevallen en iets had gebroken. Maar later werden de berichten slechter en zijn we met behulp van een hele aardige politieman snel naar Rotterdam gereden om bij hem te zijn. Ja, natuurlijk schrik. Het is allemaal heel onwerkelijk wat er dan gebeurt.”

Het grootste probleem was dat Van Giesen na de hartstilstand zijn tong had ingeslikt en dat hij door de verkramping in zijn lichaam zijn kaken stijf op elkaar hield. “Het was fijn dat mensen direct hebben gehandeld. Mensen van de club en HBSS. De dames van HBSS hadden net rust van hun wedstrijd en waren onderweg naar de kleedkamer toen het gebeuren. Dat was het geluk. Uiteindelijk heeft hun snelle en kordate optreden geloond en zit ik hier weer. Ik heb nooit klachten gehad, nooit signalen dat er iets mis was en leef redelijk gezond.  Vlaggen bij Sportclub Monster doe ik om een beetje extra in beweging te blijven, dus het was niet te voorzien. De bloedtoevoer naar het hart staakte door een dichtgeslibde ader. Een zijtak van de kransslagader. Feitelijk domme pech, maar het zal je maar overkomen.” Van Giesen kijkt zijn vrouw aan die knikt. “Ik ben in het ziekenhuis gedotterd en woensdag mocht ik al weer naar huis. Het is soms onwerkelijk na alles wat er is gebeurd. Mijn vrouw was uiteindelijk het meest emotioneel er onder. Ik ben zelf wel nuchter en kinderen pakken gelukkig snel de draad weer op als blijkt dat het allemaal goed is afgelopen. En zo hoort het ook. Je kunt niet blijven hangen in wat als. Wat als is niet aan de orde. Maar wat er bij HBSS is gebeurd heeft ons als gezin wel geleerd dat je leuke dingen niet te veel of te lang moet uitstellen. We proberen al langer te leven en genieten en dit voorval heeft ons daar nog eens extra bewust van gemaakt. We leven niet alsof elke dag de laatste is, maar we proberen bewuster te genieten.”

De dames van HBSS zijn Van Giesen en zijn gezin veel dank verschuldigd. “We gaan snel met ze afspreken. Daar is het in de eerste hectische week nog niet van gekomen. En verder even herstellne. Mijn hele borstkas is beurs en ik moet door middel van speciale gymnastiek voor hartpatiënten mijn eigen lichaam weer leren te vertrouwen. Dus uiteindelijk hoop ik zo snel mogelijk weer te vlaggen bij de wedstrijden van mijn zoon bij Sportclub Monster. De draad weer oppiken en genieten van het leven is het credo. Je blijkt uiteindelijk maar een mens van alle dag te zijn als het tegen zit. Dank bakker Dekker voor de Taart. Heel attent en veel te groot voor vier personen, maar we gaan er van genieten. Zoals we van het leven genieten.”