De Taart: Victoria’04 (zondag 3)

De Taart: Victoria’04 (zondag 3)

PERNIS – De beroemdste bakker van de Regio Rijnmond, banketbakker Dekker uit Pernis, is in de voetbalwereld hard op weg om uit te groeien tot een fenomeen. Een fijnproever van het regionale amateurvoetbal en bovenste beste bakker. In een seizoen heeft Dekker er voor gezorgd dat zijn taart is uitgegroeid van een taart tot De Taart. Vers gemaakt en voor twintig personen wordt De Taart van bakker Dekker elke week met open armen en hongerige blikken ontvangen. Bakker Dekker was geen voetbalkenner, maar is langzaam maar zeker wel een echter liefhebber geworden. De Pernisser smulpaap kiest dus elke week als enige de bestemming voor zijn taart. Bakker Dekker komt vaak toch logische, maar soms ook tot verrassende keuzes voor de bestemming van zijn dagverse bouwsel. Deze week heeft de bakker, die in de race is voor Beste Bakker 2014, een opvallende kijk op zaken. Terwijl hij overuren draait voor speculaaspoppen, marsepein uit eigen bakkerij en pepernoten, stelde Dekker dat hij de Kika-actie voor Ramon de Rond een fantastisch initiatief vond. “Maar weet je wat ik een beetje mist. De mannen van zijn eigen team. De medespelers waar hij in dit proces al jaren lief en leed mee deelt. Die zijn tranen zien en de littekens onder de douche. Die mannen zijn er altijd, die moeten De Taart krijgen. Dat zijn de jongens waarbij ik het gevoel krijg als ik naar All Stars kijk. Samen is niet alleen.”

De bovenste beste Bakker van de regio Rijnmond had zijn voorkeur nog niet uitsproken of Victoria’04 maakte bekend met ingang van 2015 een toernooi voor 7×7-teams de naam van Ramon de Rond te zullen geven. Een levend eerbetoon, zoals de Bep van Klaveren of Coen Moulijn Memorial Cup. Maar dan wel in samenspraak met de man die van alle aandacht rondom zijn persoon een beetje overdonderd werd. De taart was het bijna sluitstuk van een week waarin De Rond een bekende Vlaardinger werd. Vreemd voor een type dat leeft met de gedachte dat gewoon al gek genoeg is. Zijn ziekte maakt hij bespreekbaar, zijn verdriet en pijn deelt hij als de normaalste zaak. “Weet je, eigenlijk heb ik zo veel geluk. Ik ben al lang in de extra tijd van mijn leven bezig. De dokteren zeggen dat mijn ziektebeeld al lang de dood te gevolg had moeten hebben. Dus eigenlijk heb ik niet zo gek veel te klagen. Natuurlijk ik pijn door de tumor in de buurt van mijn ruggengraat, maar verder kan ik prima functioneren. Ik moet eerlijk zeggen dat het met medicijnen prima te doen is. Ja voetballen gaat niet altijd even makkelijk en mijn longen branden bij een inspanning. Maar voor een vent in mijn conditie is het allemaal nog niet eens zo heel slecht.”

De Rond vertelt opvallend nuchter en helder over zijn leven, zijn ziekte en zijn toekomst. Nog maar net vader van een zoon en opvallend monter over zijn levensverwachting. “Ik ben vandaag weer in de Daniel den Hoed geweest en met de specialisten over bestraling gesproken. Elk dag is er een om van te genieten en hoe meer dagen er nog komen, hoe meer ik naar uit te kijken heb. Ik werk niet meer, maar vermaak mij prima. Doe het huishouden een beetje en heb genoeg dingen die mij bezig houden. Een kleine en deze gasten van wie ik met sommigen al vanaf de F-jes heb gespeeld. Dit zijn mannen die er altijd voor mij hebben gestaan en staan. Leuk om te zien dat de bakker dat waardeert met deze Taart. Dat kan je ook delen, want dat doen we met deze groep. Je voetbalt, maar deelt lief en leed. Dat mijn leed wat meer in de belangstelling is komen te staan, is een gegeven. Maar Victoria’04 betekent een stel gasten die lol maken en er voor elkaar zijn. In voor en tegenspoed. Ik ken mensen bijna mijn hele leven al. Daar heb ik inmiddels zo veel mee gedeeld dat ze een deel van mijn leven zijn geworden. Natuurlijk valt het niet altijd mee en is het niet altijd leuk. Maar voetballen en dit team houdt mij mede op de been. Natuurlijk een vrouw en een kind, familie en vrienden, maar deze groep is speciaal. Inderdaad een beetje zoals All Stars. Ik vind het een eer dat ze een toernooi naar mij hebben willen vernoemen. Het is iets om naar toe te leven en naar uit te zien. Ramon de Rond op het eerste Ramon de Rond-toernooi is geen gek uitgangspunt. Tot nu toe heb ik het langer volgehouden dan allen artsen hadden verwacht of durven te voorspellen.”

De speler van Victoria’04 zegt geen middel uit te sluiten om zijn leven te verlengen, maar gelooft in de kennis en kunde van zijn geneesheren. “Mensen die in België of Amerika worden genezen is prachtig. Ik gun het ze van harte, maar het zijn alleen de succesverhalen die je leest. De mensen die voor een alternatieve therapie hebben gekozen en waarbij het niet heeft geholpen zie je nooit in de krant en op televisie. Ik blijf gewoon met de mensen werken die er tot op heden alles aan hebben gedaan om mij in leven te houden. En ik kan niet anders zeggen dan dat ze hun werk goed doen. Ik ben er nog en kan nog van het leven genieten. Van een wedstrijd met het team Ramon de Rond tegen de Sparta Legends, maar ook op zondag met het derde elftal van Victoria’04. Het is een stel gouden gasten. Dat zou ik ook zeggen als ik niet ziek was. Of als ze geen plan voor een Ramon de Rond-toernooi hadden gelanceerd. Man, ik been deze week bijna elke dag jarig geweest. Deze dag met Taart. Geen lullig cadeau van de Bakker. Lekker hoor.”