De Taart: Leonidas

De Taart: Leonidas

PERNIS – De beroemdste banketbakker van de regio Rijnmond en ver daar buiten, banketbakkerij Dekker uit Pernis, is in de voetbalwereld hard op weg om uit te groeien tot een fenomeen. Een fijnproever van het regionale amateurvoetbal met een eigen smaak en eigenwijze mening en bovenal de bovenste beste bakker. In twee seizoenen heeft Dekker er voor gezorgd dat zijn taart is uitgegroeid van een taart tot De Taart. Vers gemaakt in eigen bakkerij en een traktatie voor twintig personen, wordt De Taart van bakker Dekker elke week met open armen en hongerige blikken ontvangen. Bakker Dekker was geen voetbalkenner, maar is langzaam maar zeker wel een echte liefhebber geworden. De Pernisser smulpaap kiest dus elke week als enige de bestemming voor zijn taart. Bakker Dekker komt vaak tot logische, maar soms ook tot verrassende keuzes voor de bestemming van zijn dagverse bouwsel. Kijk daarvoor op de website van de Bakker der bakkers www.banketbakkerrijdekker.nl

Volop kampioen in het voorlaatste speelweekeinde in de regio Rijnmond van het district West II. Je zou verwachten dat de Bakker der Bakker er slapeloze nachten van zou hebben om tot de juiste keuze te komen. Maar de besnorde baas van banketbakkerij Dekker in Pernis, lachte met een knipoog. “Twee tellen en toe was het klaar,” aldus het enige jurylid van de rubriek De Taart. “Apeltje eitje.” Het antwoord riep eerder meer dan minder vragen op. Dekker moest immers kiezen tussen vierdeklasser Zinkwegse Boys, derdeklasser Drechtstreek, tweedeklasser Heerjansdam en eersteklasser Leonidas. Kampioen is kampioen en geen enkele club wordt ten onrechte of onverdiend kampioen. Dus vier kandidaten voor de Taart en maar een winnaar. Wat is dan in zo’n geval wijsheid. De Bakker der Bakkers stak zijn vinger op. “De wijsheid was een telefoontje op maandag van twee minuten. Toen was de keuze snel gemaakt.” Nog steeds was niet duidelijk waarom de Bakker der Bakkers de keuze voor de Taart zo makkelijk had gemaakt. “Weet je, we doen al drie seizoenen de Taart. Drie seizoenen lang op gevoel. Mijn ene dochter en schoonzoon zijn grote liefhebbers van het amateurvoetbal. Dus vond ik het leuk om iets te doen voor clubs en mensen uit het amateurvoetbal. Gewoon leuk. Niet met een zakelijke inslag, maar zeker ook niet zonder.”

“Natuurlijk snap ik dat een club niet direct voor de volgende Taart naar Pernis rijdt om hem daar te bestellen. Natuurlijk snap ik dat een voorzitter na De Taart niet even belt om te bedanken. Als je dat verwacht, word je teleurgesteld. Zelfs toen Pernis hier uit het dorp de Taart kreeg heb ik niemand in de winkel gehad die liet blijken het gebaar van ons naar de vereniging te waarderen. Daar moet je het niet voor doen. Maar tegelijkertijd valt het wel op als dat dan wel een keer gebeurt. Zonder dat je het verwacht of er op rekent.” De Bakker snapte dat het antwoord nog niet veel duidelijk maakte. “Weet je,” zo zei hij. “Ik ben een beetje fan geworden van Steeds Hooger sinds voorzitter Sander Vis hier in de winkel stond voor twee taarten voor de verjaardag van Steeds Hooger. Hij wilde iets terug doen voor het feit dat een van de leden van de club de Taart had ontvangen. Die was in de smaak gevallen, maar los daarvan wilde zijn club een gebaar uit dankbaarheid maken. Kijk, het leven zit vaak in de kleine dingen. Ik betrap mij er sindsdien op dat ik steeds even kijk wat Steeds Hooger heeft gedaan. Die worden in de vierde klasse geen kampioen, maar hebben onbewust wel mijn steun en sympathie. Die heb ik ook laten blijken met de Vrienden van Feyenoord. Was er tussen alle 7000 lezers op Linkedin weer iemand die vond dat je met de Taart moet wachten tot de titel. Nee, waarderen moet je mensen als het past of goed voelt en niet wanneer anderen dat bepalen. Sander Vis en niet te vergeten Richard Steen vonden het leuk om de Taarten bij Bakker Dekker te bestellen. Klein gebaar grote waardering.”

De Bakker der Bakkers schoof de slagroomspuit even opzij. “Dus nog even concluderend. Zinkwegse Boys prachtig als dorpsclub in een afdeling waarin OSV alles op een titel had gezegd. Drechtstreek was wel erg project Munoz, maar wel waargemaakt. Heerjansdam, knap na de degradatie en de manier waarop er met de trainer is gesold. Maar de Taart gaat naar Leonidas. Twee keer achter elkaar degraderen en dan kampioen worden in de eerste klasse. Grote klasse van Gilberto de Wildt en alles en iedereen die daar een steentje aan bij heeft gedragen. Maar dat geldt voor alle titel. En toch gaat de Taart niet naar Leonidas voor die titel. Niet alleen voor die titel. Het was maandagochtend. Donny Scharloo belde of hij twee taarten in Leonidas blauw en wit kon bestellen. Met net zo lekker als de groen-witte Taart van de website www.regiorijnmondvoetbal.nl Hij vertelde dat de club voor de eerste periodetitel een Taart had ontvangen en die was heel lekker. Als ze dan toch het kampioenschap gingen vieren in eigen gelederen dan met een taart van Bakker Dekker. Het gaat om de kleine dingen, dus dat heeft Donny Scharloo goed begrepen. Dus vooruit met de Taart naar het Erasmuspad in Rotterdam. Ze verdienen het door dat ene telefoontje.”