De Taart: Leonardo Pansier

ROTTERDAM – The other side of the heart is White breekt op dit moment alle records. De vijf kwartier durende documentaire van maker Leonardo Pansier trekt in Pathé de Kuip avond al dagen achtereen volle zalen. Zeventig procent van de voorstellingen van de film over de onmeetbare clubliefde van Feyenoord-supporters zijn in de voorverkoop reeds verkocht. Zaterdagnacht wordt het monnikenwerk van Pansier zelfs om 01.00 uur nog een keer vertoond. En kaarten zijn er, zelfs op dat tijdstip, nog maar nauwelijks te krijgen. Reden voor www.regiorijnmondvoetbal.nl om de maker op te zoeken en hem samen met Pathe de Kuip-manager Rob van der Meer te belonen met de enige echte groen-witte Regio Rijnmond-voetbaltaart van de inmiddels vermaarde bakker Johan Dekker uit Pernis.

Pansier is daags na de première van zijn film samen met bestuur en selectie van Feyenoord druk. De maker verontschuldigt zich met de opmerking dat hij wordt geleefd. “Leuk om mee te maken, gekker dan verwacht, erger dan op gerekend. Ik heb bijna elk televisieprogramma, radiostation, krant of magazine wel aan de telefoon gehad. Of gezien en gesproken voor interviews. En dan ben ik nog niet eens overal op in gegaan. Ik weet dat sommige programma de film zouden gebruiken om terug te grijpen op mijn verleden als Feyenoord-hooligan en dan gaat het vervolgens alleen nog maar over dat onderwerp. De verleiding is groot om bij Pauw&Witteman te gaan zitten maar dan gaat het niet meer over de film,” glimlacht de diehard supporter die een jaar geleden besloot om  naar het bestuur van Feyenoord te stappen om zijn plan voor de film te presenteren. Met steun van ondernemer en Feyenoord-sponsor Hennie Huigen. “Ik ben als eerste naar hem toegestapt. Hij wilde een voorstel op papier zien en heeft vervolgens toegezegd om te zullen helpen.”

De toestemming van Feyenoord voor de film was voor Pansier noodzakelijk om in de Kuip te mogen filmen en daar waar de leiding van directeur Eric Gudde in de regel negatief antwoord op dergelijke voorstellen, kreeg de maker groen licht voor zijn The other side of the heart is White. Helemaal snappen doet hij het nog steeds niet, maar het positieve antwoord vanuit de Kuip heeft zijn leven veranderd. “Het was net na de rellen voor het Maasgebouw  misschien was het een geste van het bestuur naar de supporters van de club toe. Ik heb werkelijk geen idee, maar zonder toestemming van Feyenoord was er nooit een film gekomen. Daar ben ik ze dus dankbaar voor,” aldus Pansier. De Rotterdammer kreeg overigens wel te horen dat er geen doelpunten in de film mochten worden opgenomen. Daardoor zijn moesten de opnames zich nog meer supporters focussen dan in het script de bedoeling was. Juist in dat gegeven schuilt volgens Pathé-manager Rob van der Meer de kracht van de film. “Het is geen aaneenschakeling van doelpunten geworden, maar een film over mensen en hun liefde voor deze club. Dat maakt het product in mijn optiek alleen nog maar sterker.”

Van der Meer durfde het aan om de film te programmeren daar waar dergelijke projecten in de regel nooit de bioscoop halen. “Pansier kwam met zijn film op een USB-stick en na het zien wisten we dat er maar één Pathé-theater was waar The other side of the Heart  geprogrammeerd kon worden: Pathé De Kuip.” Inmiddels staan er meer dan honderd voorstelling in de agenda en is de jacht op de Kristallen Bol geopend voor documentaire die meer dan 10 duizend bezoekers trekken. Pansier lijkt af en toe niet goed te weten wat hij met alle eer en aandacht aan moet. “Het geeft het mij in ieder geval het gevoel dat het het afgelopen jaar allemaal waard is geweest. Al mijn geld zit in dit product. Ik heb bij mijn moeder en de moeder van mijn kind geslapen, omdat ik geen eigen huis meer kon betalen. Zo simpel was het. Alles ging naar de film. Er waren dagen dat ik echt geen piek meer op zak had. Natuurlijk geloofde ik in mijn film, maar er zijn ook wel eens momenten geweest dat ik twijfelde over waar ik mee bezig was. En of het wel goed zou komen. Gelukkig heb ik steun gehad van een kleine groep mensen. Anders had ik het alleen niet gered. De schijnwerpers staan nu op mij gericht, maar ik wil die paar personen, zonder ze met naam en toenaam te noemen, zeker niet vergeten. Maar zonder hen was het waarschijnlijk niet gelukt.”

Pansier heeft overigens nog geen plannen voor een nieuwe film. Het succes is hem overkomen en alles wat de toekomst brengt is prettig. Hij hoopt dat The other side of the heart is White bijdraagt aan een andere invulling van zijn leven. “Ik ben tatoeëerder, dus moet zo mijn brood verdienen. Maar nog liever zou ik verder gaan met filmen. Of iets in samenwerking met Feyenoord naar de fans doen. Deze film verbindt mensen. Daar zou de club iets mee kunnen of misschien wel moeten. Ik zou het graag doen. De waarde en het gevoel van de club hoef ik niet uit te leggen. Die zit in deze film verwerkt. Mijn andere kant van het hart is wit.”