De Taart: kampioen FC Oudewater

De Taart: kampioen FC Oudewater

PERNIS – De beroemdste banketbakker van de regio Rijnmond en ver daar buiten, banketbakkerij Dekker uit Pernis, is in de voetbalwereld hard op weg om uit te groeien tot een fenomeen. Een fijnproever van het regionale amateurvoetbal met een eigen smaak en eigenwijze mening en bovenal de bovenste beste bakker. In twee seizoenen heeft Dekker er voor gezorgd dat zijn taart is uitgegroeid van een taart tot De Taart. Vers gemaakt in eigen bakkerij en een traktatie voor twintig personen, wordt De Taart van bakker Dekker elke week met open armen en hongerige blikken ontvangen. Bakker Dekker was geen voetbalkenner, maar is langzaam maar zeker wel een echte liefhebber geworden. De Pernisser smulpaap kiest dus elke week als enige de bestemming voor zijn taart. Bakker Dekker komt vaak tot logische, maar soms ook tot verrassende keuzes voor de bestemming van zijn dagverse bouwsel. Kijk daarvoor op de website van de Bakker der bakkers www.banketbakkerrijdekker.nl

De Bakker der Bakkers was in opperbeste stemming. Niet omdat de Pasen in aantocht is, maar wel om een andere reden. De glimlach was niet leuk, niet groot, maar van oor tot oor. “Wil je koffie?” vroeg Bakker Dekker. “Neem er een paaseitje bij, ik heb iets te vieren.” De Bakker glom als een glimmend paasei dat met eigeel was ingesmeerd. De Bakker nam een slok van zijn koffie met een gezicht waarop de lach maar niet leek te verdwijnen. “Ik word weer opa. Voor de tweede keer. Nu mijn andere dochter. Man, wat een feestje. Leuk hoor, goed nieuws in de familie. Man, ik was zo blij toen ik het hoorde. Het wordt een extra feestelijke Pasen. Heb je al een eitje bij de koffie? Of wil je er nog een. Het maakt mij vandaag al helemaal niet uit. Wat een pril geluk. Mijn vrouw en ik voelen ons zo rijk. Neem nog een eitje. Wil je een keer een gevulde proeven? Lekker hoor. Vandaag mag alles. Een tweede kleinkind, mooi man.” De Bakker leek de tijd en de Taart te vergeten. Verguld als hij was met de komende gezinsuitbreiding, kwam de Taart niet als gesprekonderwerp op tafel. “De Taart,” de Bakker keek even vreemd op. “Oh ja, de Taart. Natuurlijk de Taart. Ja, die moet naar een kampioen. Het zijn er deze week twee, dus ik moet een Salomonsoordeel vellen. SVV of FC Oudewater. Appeltje, eitje natuurlijk.”

De Bakker nam een slok van zijn koffie en bepaalde zijn keuze in een split second. “Meer heb ik niet nodig. Ik heb een zwak voor echte clubs, of clubs die vooral met eigen jongens werken. Verder gun ik iedereen zijn kampioenschap en feestje. Een titel is een titel en een Taart is een Taart. Maar het is zoals Pim Blokland het altijd zegt bij de Klupp-held van de Week. Er is maar een jurylid en die mag het zeggen. Blokland zegt met een vette glimlach altijd dat hij thuis niets mag beslissen. Ik heb als jurylid een absolute voorkeur voor echte clubs. FC Oudewater, is weliswaar een fusie tussen Unio en Oudewater, maar wel een club met alleen maar jongens uit Oudewater. Binding is zo belangrijk. Daar kunnen ze hier in het dorp over meepraten. Spelers van buitenaf die nog voor het einde van het seizoen weer zijn vetrokken. Pernis is een illusie armer en een ervaring rijker. Gewoon nooit meer doen, met eigen Pernissers aan de toekomst blijven werken met eigen kweek en mensen uit het dorp. Daarom zijn we een dorp. Dus met de Taart naar Oudewater waar ze bij de plaatselijke FC bovendien een trainer hebben die de dag na het behalen van de titel in de vierde klasse de marathon van Rotterdam volbracht binnen vijf uur. Knap hoor. Het is een randje van het Rijnmond-gebied, maar er over, maar als jurylid mag je zelf de regels bepalen. Dus met de Taart naar Oudewater.”

Daar is Harry Akkermans nog niet helemaal okselfris na de 42.195 kilometer dwars door de Maasstad. Het was zijn eerste marathon en een memorabele. “Man, in het Kralingsebos ben ik de man met de hamer een paar keer tegen gekomen en in de week na de marathon ook nog een paar keer. Ik ben nog steeds niet helemaal hersteld, maar het was het allemaal waard. Al die mensen in je eigen stad. Bekenden en onbekende die je aanmoedigen, bijna naar de finish dragen. En op de Coolsingel stonden mijn vader, vrouw en dochter, dat was geweldig om ze daar na 4.53 uur te zien. Het kostte moeite en heeft pijn gedaan, maar het was het allemaal waard,” aldus de oefenmeester die zijn derde titel in vier jaar veroverde. Twee met Sportclub Feyenoord en deze met FC Oudewater, al kwam hij eerder dan het ideale schema van Akkermans in zijn hoofd had. “Ja, de dag voor je debuut op de marathon is niet helemaal ideaal, maar een kampioenschap moet je behalen wanneer de kans zich voordoet. Dus toen we bij Bergambacht door kregen dat de twee overgebleven concurrenten punten verspeelden, hebben we alles of niets gespeeld en door de winst de titel gepakt. Feest natuurlijk. Een kampioenschap was het uitgangspunt, maar het is prachtig als het allemaal uitkomt. Ik ben geen berekenende trainer die dan gelijk speelt om een week later voor eigen publiek te kunnen feesten. Dus ik ben ook mee gegaan naar het plaatselijke café, Tante Pietje. Maar om 23.00 uur werd het wat erg uitbundig, dus toen ben ik zachtjes naar huis gegaan. Verreweg de meesten mensen in de selectie wisten dat ik een dag later de marathon zou lopen, dus iedereen begreep mijn vertrek wel.”

Maar Akkermans geniet met de Taart van Bakker Dekker nog een beetje na, al heeft hij wel last van een opvallend kuchje. “‘Een titel met FC Oudewater en een pr op de marathon. Geen slecht weekeinde. En dan ook nog de Taart van Bakker Dekker. Het kan niet op,” lacht de oefenmeester. Die is van mening dat FC Oudewater zich in de derde klasse met jongens uit het dorp ook moet kunnen handhaven. “De oefenwedstrijd die wij dit seizoen hebben gespeeld geven een aardig indicatie. We moeten ons in de middenmoot, bovenkant van de middenmoot kunnen spelen. Daar heb ik alle vertrouwen in. Dit is een mooie club en het is goed om er te werken. De titel is beloning en de Taart een blijk van waardering. Net als je familie op de Coolsingel. Een gevoel dat steeds meer waarde krijgt naar mate het langer achter je ligt. Heel bijzonder.”