De Taart: Gert-Jan Koorneef (Dubbeldam)

De Taart: Gert-Jan Koorneef (Dubbeldam)

PERNIS – De beroemdste banketbakker van de regio Rijnmond en ver daar buiten, banketbakkerij Dekker uit Pernis, is in de voetbalwereld hard op weg om uit te groeien tot een fenomeen. Een fijnproever van het regionale amateurvoetbal met een eigen smaak en eigenwijze mening en bovenal de bovenste beste bakker. In twee seizoenen heeft Dekker er voor gezorgd dat zijn taart is uitgegroeid van een taart tot De Taart. Vers gemaakt in eigen bakkerij en een traktatie voor twintig personen, wordt De Taart van bakker Dekker elke week met open armen en hongerige blikken ontvangen. Bakker Dekker was geen voetbalkenner, maar is langzaam maar zeker wel een echte liefhebber geworden. De Pernisser smulpaap kiest dus elke week als enige de bestemming voor zijn taart. Bakker Dekker komt vaak tot logische, maar soms ook tot verrassende keuzes voor de bestemming van zijn dagverse bouwsel. Kijk daarvoor op de website www.banketbakkerrijdekker.nl

Het was zondag voor Bakker Dekker direct duidelijk. Gert-Jan Koorneef moet de Taart gaan krijgen. “Ik las op www.regiorijnmondvoetbal.nl dat deze 50-jarige doelman zijn club Dubbeldam uit de brand had geholpen door als vervanger van de geschorste Davey van Pelt tegen SC Kruisland onder de lat te kruipen. Natuurlijk is er dan veel mis bij een club met 1200 leden. Dan zijn er of niet voldoende doelmannen, of er is een ware golf van blessures en andere tegenspoed. Hoe dan ook, al je op je vijftigste besluit om de handschoenen weer aan te trekken om de club te helpen, dan heb je een groot hart. Je kunt alleen maar verliezen, dus het vraagt ook moed. En ja als dan blijkt dat je tegen de nummer drie van de tweede klasse E met 2-6 verliest, dan is maar de vraag of je een goede zondag hebt gehad. Dubbeldam heeft de punten heel hard nodig, dan is elk foutje in de kelder van de afdeling dodelijk. Dus ja, ik heb we respect voor zo’n ouwe taaie die besluit om voor de club die verantwoordelijkheid te nemen. Dus met de Taart naar de Schenkeldijk voor de gelegenheidsdoelman van Dubbeldam.” Daar komt Koorneef net binnen, omdat hij met het bedrijf in dakbedekking waar hij werkt drie dagen aanwezig is op de bouwbeurs in de Jaarbeurs in Utrecht. “Ik heb nog even bij de training van die jongens gekeken.”

In de kantine van de club aan de Schenkeldijk is Koorneef bij vrijwel iedereen even onderwerp van gesprek. De termen variëren van keepertje, tot ouwe pik en van ouwe held tot goed gedaan. De sluitpost krijgt klappen op de schouders en compliment over zich uitgestrooid. En dat terwijl de keeperstrainen toch vijf keer de bal uit het net moest halen tegen SC Kruisland. Bijna niemand in de kantine van Dubbeldam schijnt daar een probleem mee te hebben getuige de opmerkingen die heen toekomen. Zelfs de Taart der Taarten vind iedereen normaal voor de echte clubman die speelde met de schoenen van zijn zoon en een keepersshirt dat volgens hem een maat groter had gemogen. “Ik ken wel alle namen opsommen die niet beschikbaar waren, maar dan wordt het meer een verhaal van MASH over blessures en andere tegenspoed. Davey van Pelt was geschorst dus gaandeweg de week ging het knellen en werd gevraagd of Erik de Jager en ik beschikbaar waren. Ik heb nog gelachen dat ik niet speelgerechtigd was, maar als rustend lid was dat binnen twee dagen geregeld en toen moest ik er toch aan geloven. En ja, als de club iets vraagt, dan doe je dat. Dubbeldam laat je niet in de steek.”

Koorneef speelde tot zij 24-ste bij Dubbeldam toen een beenbreuk een einde maakte aan zij sportieve loopbaan. Vervolgens even weg bij de club, maar aan de hand van zijn zoon weer teruggekeerd aan de Schenkeldijk. “Ik heb nog een keer bij het tweede gespeeld toen Paul Wols een beroep op mij deed, maar afgezien van een enkele afscheidswedstrijd heb ik al jaren niet meer in het doel gestaan. Ik train samen met Theo Speelmeijer de keepers bij de club, waaronder mijn eigen zoon die in de B-jeugd speelt Dat was ook een optie geweest, maar ik vind dat je dat een jongen van zeventien jaar moet aandoen. Dus uiteindelijk stond vader daar dus zelf zondag. Ja, dat is even wennen, kan ik je vertellen. Ik had niet eens voetbalschoenen, want we trainen alleen met kunstgrasschoenen. En ja het eerste doelman was mijn fout. Ik was te laat met uitkomen. Als je kritisch bent op de keepers die je traint, moet je ook in de spiegel kijken. Maar verder viel het wel mee. De jongens hebben niet geklaagd en de scheidsrechter moest lachen. Eindelijk eens iemand in het veld die ouder is dan ik. Van de tegenstander heb ik niks gehoord, maar daarvoor speelde ik niet. Natuurlijk was het leuk geweest als ik een heldenverhaal had kunnen vertellen, maar het is 2-6 geworden en bij 1-5 heb ik mij laten vervangen door De Jager. Ook een veteraan, want ik moest maandag ook weer naar mijn baas toe. Dat vond hij wel prettig althans.”

Koorneef had ook een interview met de plaatselijk krant en geniet van de aandacht van Bakker Dekker. “Helemaal uit Pernis en dan naar Dordrecht voor een keeper van 50 jaar. Als ik heel eerlijk ben vond ik het eigenlijk wel een beloning voor mijzelf om afgelopen zondag te spelen. Ik heb een lastige tijd achter de rug. Het ging niet goed op de zaak en ik had prive de nodige tegenslagen te verwerken gekregen. Ik ben met een personal trainer aan de slag gegaan en weer fit geworden. Het wek is weer hartstikke druk en de tegenslagen zijn verwerkt. Ik hoorde eigenlijk niet onder de lat te staan, maar heel even was ik toch trots op mijzelf dat ik dat kon. Tot 1-5, want toen heb ik mij toch voor de zekerheid maar laten wisselen om niet alles af te scheuren. In je hoofd ben je nog wel twintig, maar ja dat lijf is gewoon ouder geworden. Maar leuk dat Bakker Dekker dit zo heeft opgepikt. Ik zal de Taart delen. En ik bewaar een stuk voor de werkploeg van Dubbeldam, want die verdienen het zeker. Het is hier een grote familie en daar moet je zuinig op zijn.”