De Taart: Bertus van Leeuwen (Hillegersberg)

De Taart: Bertus van Leeuwen (Hillegersberg)

PERNIS – De beroemdste bakker van de Regio Rijnmond, banketbakker Dekker uit Pernis, is in de voetbalwereld hard op weg om uit te groeien tot een fenomeen. Een fijnproever van het regionale amateurvoetbal en bovenste beste bakker. In een seizoen heeft Dekker er voor gezorgd dat zijn taart is uitgegroeid van een taart tot De Taart. Vers gemaakt in eigen bakkerij en voor twintig personen wordt De Taart van bakker Dekker elke week met open armen en hongerige blikken ontvangen. Bakker Dekker was geen voetbalkenner, maar is langzaam maar zeker wel een echter liefhebber geworden. De Pernisser smulpaap kiest dus elke week als enige de bestemming voor zijn taart. Bakker Dekker komt vaak tot logische, maar soms ook tot verrassende keuzes voor de bestemming van zijn dagverse bouwsel. De eerste Taart van 2015 ging naar de voetbalpersoonlijkheid van 2014. De tweede naar Hillegersberg. Want zoals bakker Dekker liet weten, iemand die zich vijftig jaar bestuurlijk voor een club inzet kan niet genoeg worde beloond.

Dus ging de Taart, inmiddels een begrip in de regionale voetbalwereld, naar Bertus van Leeuwen. Eerder was de Rotterdammer tijdens de Nieuwjaarsreceptie van Hillegersberg door de voetbalbond al geëerd met de spel die hoort bij de titel van Lid van Verdienste van de KNVB. “Ik kom in het rijtje namen net na Louis van Gaal. Niet slecht voor een bestuurslid van een vierdeklasser.” Van Leeuwen begon op twaalfjarige leeftijd als speler van de club waar hij vervolgens nooit meer afscheid van nam. “In mijn tijd, vlak na de oorlog, mocht je pas op die leeftijd beginnen. Man, de wereld is zo veranderd. Maar wat is gebleven is dat Hillegersberg mijn club is gebleven. Nooit aan gedacht om ergens anders lid van te worden. Ja en ik werd ook al snel bestuurslid. Daar ben ik van meer waarde geweest, dan binnen de lijnen. Ik was een redelijke voetballer, maar nooit verder gekomen dan het tweede elftal en een paar invalbeurten in het eerste,” aldus Van Leeuwen.

Inmiddels heeft hij er in de bestuurskamer vijftig jaar opzitten in verschillende functies, waaronder zelfs diverse dubbelfuncties. “Mensen hebben berekend dat ik al 40 duizend uur in de club heb zitten en met alle functies bij elkaar al 73 jaar in het bestuur heb gezeten. Van secretaris tot viirzitter. Ik heb de meeste functies wel gehad en nooit met tegenzin. Hillegersberg is mijn club en ik ben trots om er deel van uit te maken. Natuurlijk is er in de loop der jaren het nodige veranderd. Wij waren Hillegersberg, werden SMV/Hillegersberg, zijn opnieuw gefuseerd, maar blijven Hillegersberg. Met een goed bestuur en een stabiel beleid. Wij zijn echt bezig om iets voor de toekomst neer te zetten. De kantine is prachtig, we hebben een kunstgrasveld, een geweldig nieuw scorebord en op de tribune komen stoeltjes die van Excelsior zijn overgenomen. De organisatie staat en het jeugdbeleid werpt steeds meer zijn vruchten af. Ik ben echt trots zoals we er nu voorstaan als vierdeklasser. Kerngezond en bijna altijd met eigen spelers. Dat moet ook zo blijven. Je kunt een trainer niet tegenhouden die speler naar de club toe haalt, maar altijd op onze voorwaarden. Nog liever hebben we gewoon eigen jongens, want als de trainer nog eens weg gaat, blijven die gewoon in het geel en blauw spelen. In lengte van dagen is dat de beste basis voor de club. Met het huidige bestuur zal er alleen maar meer naar de hele vereniging worden gekeken.”

“Hillegersberg is ook meer dan de zaterdag en zondagselectie. De club leeft en is toe aan een tweede kunstgrasveld. Dat is feitelijk een noodzaak, want we hebben inmiddels namen van 85 kinderen op een wachtlijst staan. Een tweede kunstgrasveld betekent dat het aantal trainingen per veld kan worden opgevoerd en we weer meer jeugd kunnen laten instromen. We hebben het goed voor elkaar, maar dat tweede kunstgrasveld moet er met het oog op de huidige situatie en de toekomst gewoon komen,” aldus Van Leeuwen, die met de club meereisde naar het trainingskamp in Turkije. De geboren inwoner van Hillegersg, toen nog een aparte gemeente, sluit af met een dankwoord aan bakker Dekker. “Man ik wist op de nieuwjaarsreceptie niet wat mij overkwam. Iedereen had die spel voor mij geheim gehouden. En nu weer de Taart. Natuurlijk lees je welke mensen die taart krijgen, maar je houdt er niet rekening mee dat hij ooit voor je wordt bezorgd. Ik voel mij een beetje jarig met zo’n prachtige doos voor mij. Ik deel hem graag met het bestuur van Hillegersberg, want 73 dagen, 73 maanden of 73 bestuursjaren. Het leiden van een club doe je altijd met elkaar.”