De Taart: Bart van Muijen (Spijkenisse)

De Taart: Bart van Muijen (Spijkenisse)

PERNIS – De beroemdste bakker van de Regio Rijnmond, banketbakker Dekker uit Pernis, is in de voetbalwereld hard op weg om uit te groeien tot een fenomeen. Een fijnproever van het regionale amateurvoetbal en bovenal de bovenste beste bakker. In een seizoen heeft Dekker er voor gezorgd dat zijn taart is uitgegroeid van een taart tot De Taart. Vers gemaakt in eigen bakkerij en een traktatie voor twintig personen, wordt De Taart van bakker Dekker elke week met open armen en hongerige blikken ontvangen. Bakker Dekker was geen voetbalkenner, maar is langzaam maar zeker wel een echte liefhebber geworden. De Pernisser smulpaap kiest dus elke week als enige de bestemming voor zijn taart. Bakker Dekker komt vaak tot logische, maar soms ook tot verrassende keuzes voor de bestemming van zijn dagverse bouwsel. De Taart ging deze week naar Spijkenisse-routinier Bart van Muijen die af gelopen weekeinde in Woerden per brancard het speelveld van Sportlust’46 verliet.

De beroemdste bakker van de regio Rijnmond en inmiddels ver daarbuiten trekt een bedenkelijk gezicht. “Het leek in de maand september meer op Mash dan De Taart. Een speler van Deltasport met een gebroken been en een trainer van Oude Maas die van een ladder viel. De debuterende B-junior van HWD was gelukkig een uitzondering, maar ik vrees dat het weer een keuze van de eerste hulp is. Ik las op Facebook dat Bart van Muijen zelfs vreesde voor zijn sportieve loopbaan door het natrappen van een speler van Sportlust’46. Ja, dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn. Maar wat ik nog veel erger vond, de dader heeft zich niet meer gemeld bij het slachtoffer van Spijkenisse. Hij schijnt Van Muijen een tikje op de schouder te hebben gegeven toen die op het veld verrekte van de pijn. Daarna niets meer. Ook niet van het bestuur van Sportlust’46 trouwens. Dat verbaast mij en stelt mij vooral teleur. Vroeger was echt niet alles beter, maar deze tijd is in sommige opzichten niet prettig. Het had of voor de speler van Sportlust’46 of het bestuur van de club uit Woerden toch een kleine moeite moeten zijn om zich te verontschuldigen. Misschien ben ik wel idealistisch, maar dan zit ik maar zo in elkaar. Iedereen die op zaterdag en zondag in het amateurvoetbal speelt moet op maandag weer naar school, naar zijn baas of eigen bedrijf. Een blessure op het veld heeft niet alleen consequenties voor de club waarvoor de bewuste speler niet meer uit kan komen, maar ook voor de werkgever. Of de school. Ik vind daarom dat Van Muijen best een telefoon of mailtje had kunnen krijgen. Een fruitmand was nog beter geweest, maar als Sportlust’46 dat dus niet doet, zullen wij hebben met De Taart verrassen. Hij schijnt met wat moeite, maar wel aan het werk te zijn. Dus vooruit naar Zwijndrecht met De Taart.”

Van Muijen komt bij MotracLinde met een kruk van de trap af gestrompeld en verontschuldigd zich voor het tempo. “Het kost even meer moeite dan normaal. Ik heb tot donderdag ingezwachteld gezeten en loop nu zonder zwachtel, maar met kruk ter ondersteuning. Op de vestiging van het bedrijf dat vorkheftruck verkoopt en onderhoudt, is de speler uit de hoofdmacht van Peter Wubben een makkelijk mikpunt voor collega’s. Iemand uit de werkplaats wil de Taart al verdelen nadat Van Muijen de doos heeft geopend en De Taart heeft bewonderd. Collega’s vragen of ze hem voortaan ook kunnen schoppen, zodat ze elke week dan gebak hebben van de beroemdste bakker van het Westelijk halfrond. Het slachtoffer laat het over zich heen komen en snijdt de Taart rustig aan voor zijn collega’s. “Het is beter om hem hier te verdelen, anders blijf ik thuis van deze joekel snoepen. Lijkt me niet verstandig, al is hij heerlijk. Dit is geen gewone Taart. Niet qua smaak en ook niet qua omvang,” aldus de routinier en oud-speler van FC Dordrecht en FC Oss. Collega’s komen voor iedereen stukken halen en delen mee in de spot over de blessure van de ‘ouwe man’. Van Muijen lacht zich er doorheen en begint met bakker Dekker te bedanken. “Wat een mooi gebaar. Wordt niet alleen door mij, maar het hele bedrijf gewaardeerd. Ik had De Taart liever niet ontvangen voor deze reden, maar nu hij hier staat, laten we het smaken.”

Na de eerste hap blik Van Muijen terug op de bewuste actie van afgelopen zaterdag tegen Sportlust’46. Het was een sprintduel en ik schermde mijn tegenstander af zodat de keeper de bal kon oprapen. Maar de bewuste speler van de tegenpartij trapte mij na. Maar zijn been kwam tussen mijn beide benen waardoor ik met mijn standbeen vast kwam te staan. Ik kon geen kant meer op en verdraaide mijn knie verdraaide. Ik hoorde weliswaar geen krak, maar voelde direct pijn. Ik heb zo’n blessure eerder aan mijn linkerknie gehad, dus voelde direct dat het mis was. Ik verging van de pijn en ben per brancard van het veld af gegaan. Dat doet geen enkele speler voor zijn lol. Ik ben later nadat er naar de knie was gekeken en was behandeld nog naar de dug-out gestrompeld om het restant van de wedstrijd af te kijken. Gelukkig wonnen we daar wel, dat was een kleine pleister op de wond. Omdat de zwelling te erg was, kan er nog steeds geen definitieve diagnose worden gesteld. Komende week ga ik na overleg met de huisarts naar het MRI-centrum in Rotterdam en dan weten we meer. Als het geen kruisband, maar een binnenband is die is beschadigd, reken ik op na de winterstop weer in actie te komen. Sommige zaken zijn alleen op een MRI goed te zien. Dat weet ik nog toen in in mijn FC Oss-periode door Nathan Rutjes van MVV onder de zoden werd gestopt.”

Van Muijen neemt een hap van De Taart en laat weten dat hij de wedstrijd tegen Zwaluwen Vlaardingen wel als toeschouwer zal bijwonen. Maar hij voegt er direct aan toe daar niets aan de vinden. Tegen Rijnvogels zat ik ook langs de kant en dat is niet half zo leuk als spelen. Maar ja, het is even niet anders,” aldus de routinier. Die meldt dat mevrouw Van Muijen het einde van zijn sportieve loopbaan zou toejuichen. “Niet door deze blessure, maar met drie keer trainen en op zaterdag spelen staat ze er met twee kleine kinderen vaak alleen voor. Dat realiseer ik mij maar al te goed, maar ik vind het spelletje nog veel te leuk. In de zomerstop begint het na twee weken al weer te kriebelen. Ik zou graag tot mijn 36-ste, 37-ste door willen spelen. Ik ben geen Maldini die het tot zijn veertigste volhield. Natuurlijk merk je dat je ouder wordt. Bijvoorbeeld als je in de zomer voor jezelf gaat lopen. Maar dat hoort bij deze fase. De andere kant is dat het met Spijkenisse leuk is om een volwaardige hoofdklasser te worden. We liggen met de club op schema. We willen uit de gevarenzone blijven en kijken hoe ver we kunnen komen. Alles meer is meegenomen. De club moet Topklasse uit zijn hoofd zetten. Ik weet wel dat dat de doelstelling is, maar hoofdklasse is op dit moment een prima voor deze club. Daar horen we met dit materiaal zeker thuis.”

Lees meer over club: Spijkenisse
Lees meer over de spelers: