Column Oscar | Vrouwenvoetbal gediscrimineerd.

Column Oscar | Vrouwenvoetbal gediscrimineerd.

ROTTERDAM – De media mag zich schamen. Wat heet: het moet zich schamen. Twee weken geleden werd bekend dat Nouri in coma ligt en hersendood is verklaard na een hartstilstand op het voetbalveld. Al bij het begin stond de media paraat om de hele situatie rondom de twintigjarige voetballer te volgen. Van begin tot nu. Op 9 juli, vlak na Nouri’s hartstilstand, overleed Sylvia Nooij na een epileptische aanval. Verschillende media publiceren een leuk kort berichtje over de ADO-voetballer op hun site en tikken het volgende bericht uit. Alleen maar omdat het om een vrouw gaat? Ze is 32 jaar geworden, nog niet eens twee keer de leeftijd van Nouri.

In m’n vorige column citeerde ik een quote uit het Nouri-verhaal van Nieuwsuur: ‘Bij jonge sporters is dat natuurlijk heel ernstig als dat gebeurt.’ Een hartaanval. Epilepsie niet dan? Die vrouw is dood. En ja, 32 jaar en geen 20. Is ze oud? Er werd zelfs geen aandacht besteed aan haar dood. En dood is erger dan dat je nog een kans hebt om iets van het leven mee te maken, zoals bij Nouri. Kortom: het vrouwenvoetbal wordt ook al op dit vlak gediscrimineerd.

Ik zeg ‘ook al op dit vlak’, omdat de media minder aandacht besteed aan vrouwenvoetbal dan aan mannenvoetbal. Het gebeurt wel steeds meer, maar ten opzichte van het mannenvoetbal blijft het nog steeds schaars. Gelukkig bewijzen de supporters het tegenovergestelde door een hele Galgenwaard of Sparta Kasteel te vullen. Vandaar dat ik even wachtte met schrijven. Maar het is toch te triest voor woorden dat dit gebeurt en zeker bij de dood van Nooij. Ongeacht haar situatie of gebeurtenis, de aandacht staat niet synchroon met die van Nouri. Dat zal ook nooit gebeuren. Speelt de soort aanval soms een rol mee? Wat als de rollen tussen haar en hem waren omgedraaid? Er zal nooit zo snel een biografie of een magazine volgeschreven worden, zoals dat bij Nouri wel zal kunnen. Dat wenste een actieve Ajax-twitteraar bij Nouri. Maar bij Nooij? Nee, dat zie ik niet gebeuren. En de media al helemaal niet. Die laten haar in stilte begraven.

Het feit dat dit soort dingen gebeuren is gewoon tekenend voor de positie tussen man en vrouw. Niet dat ik daar verder op in ga in deze column, maar denk er maar (weer eens) over na. Feit is dat het vrouwenvoetbal ook nooit echt ver gaat komen als de media de aandacht er niet voldoende op vestigt. Feit is dat de media minder respect heeft voor een ‘oudere’ vrouw, dan voor een jongere mannelijke sporter. Als je over Nouri een boek kunt schrijven of een half magazine met verhalen kunt vullen, kun je dat ook voor Nooij. Een man (of Nouri) overkomt niet als enige iets ergs. Anderen ook. Dus ook vrouwen. Denk niet alleen aan die ene persoon, zoals ik schreef in m’n vorige column. Denk aan iedereen. Daar begint het mee.